คลื่นทมิฬดูคล้ายถูกยั่วโทสะ
หรือกล่าวอีกอย่างคือ เจตจำนงบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในคลื่นทมิฬถูกยั่วโทสะ
คลื่นทะเลปั่นป่วน สัตว์ประหลาดน่าพรั่นพรึงหลายสิบตนซึ่งมีปราณใกล้เคียงขั้นครึ่งก้าวพิบัติระดับสูงสุด ถูกชักนำให้แยกจากกองกำลังใหญ่ พุ่งเข้าหาตำแหน่งที่หยางเฉิงอยู่จากคนละทิศทาง หมายล้อมสังหาร
หนึ่งในนั้นเป็นสัตว์กลายพันธุ์ที่คล้าย “ตัวเงินตัวทองผุพัง” ซึ่งเคยพบในหุบเหวผุพัง รูปร่างใหญ่โตกว่าเดิม ลมหายใจผุพังมีสีขาวซีดแทบไร้เลือดฝาด
เสียงของจู้หรงดังผ่านค่ายกลใหญ่มาอย่างเร่งร้อนเล็กน้อย “สหายเต๋าหยาง ระวัง! เป็น ‘จ้าวแห่งคลื่นไทดัล’ ที่หมายเล่นงานเจ้า ปกติพวกมันจะตื่นขึ้นเฉพาะในยามคลื่นทมิฬครั้งใหญ่ มีความสามารถบางส่วนในการชี้นำกระแสคลื่น และกระตุ้นให้สัตว์ประหลาดน่าพรั่นพรึงแข็งแกร่งขึ้น”
จ้าวแห่งคลื่นไทดัล?
เป็นตัวตนระดับ “พิบัติ” เช่นเดียวกับเจ้าแห่งหุบเหวผุพังหรือ?
เจตจำนงต่อสู้ในดวงตาหยางเฉิงพลุ่งพล่าน
เขาเพิ่งอนุมานวิชาเสร็จพอดี ย่อมต้องการทดสอบด้วยการต่อสู้จริง
ใช้พวกครึ่งก้าวพิบัติที่ถูกเสริมพลังเหล่านี้ หรือกระทั่งล่อจ้าวแห่งคลื่นไทดัลที่อยู่เบื้องหลังหรือเมิ่งเยว่ออกมาประลองกระบี่ นับว่าเหมาะยิ่ง
เขาไม่ตั้งรับอยู่กับที่อีกต่อไป ร่างวูบไหวก่อนทะยานออกจากม่านแสงเหนือกำแพงเมือง มุ่งเข้าสู่แนวหน้าของคลื่นทมิฬเพียงลำพัง
“ผู้อาวุโส!”
ทหารเผ่าแม่มดร้องอุทาน
เห็นเพียงหยางเฉิงเคลื่อนไหวดุจมังกรวารี วนเวียนฝ่าคลื่นสัตว์ประหลาดน่าพรั่นพรึงที่โถมเข้ามา
กระบี่จักรพรรดิมนุษย์ออกจากฝัก
เส้นไหมกระบี่ภัยพิบัติมนุษย์สายแล้วสายเล่าพุ่งออกไป
เส้นไหมกระบี่บางราวเส้นผม ทว่าทำลายได้ทุกสิ่ง
ฉึก! ฉึก! ฉึก!
สัตว์ประหลาดน่าพรั่นพรึงแข็งแกร่งหลายตนที่พุ่งนำหน้าพลันชะงักร่าง