“หมื่นวิถีหวนคืนสู่ธารา ทุกมรรคาล้วนเป็นกระบี่ โลกจิตในใจข้า ก็คือโลกกระบี่!”
หยางเฉิงขับเคลื่อนจิต กระตุ้นจิตสวรรค์นิรันดร์ให้โคจรเต็มกำลังอีกครั้ง
คราวนี้ไม่ใช่การวิเคราะห์และลอกเลียนจากภายนอกอีกต่อไป หากเป็นการผสานรวมและยกระดับจากภายใน
อารยธรรมอัศวิน อารยธรรมเอลฟ์ อารยธรรมวิถีแม่มด...
คุณลักษณะพลังจากระบบอารยธรรมที่แตกต่างหลากหลาย หลอมรวมเข้าสู่โลกจิตแห่งข้ามีอยู่ และหลอมรวมเข้าสู่วิถีกระบี่ของหยางเฉิง
เมื่อปราศจากพลังมหาลิขิตช่วยเหลือ ทุกอย่างล้วนต้องอาศัยความเข้าใจในมรรคาของหยางเฉิงเอง
ภายในโลกจิต กฎเกณฑ์และเจตจำนงกระบี่เดือดพล่าน
เงาแสงนับไม่ถ้วนปะทะกันอย่างบ้าคลั่ง
แต่จิตใจของหยางเฉิงกลับสงบนิ่ง ยึดมั่นในรากฐานอย่างแน่วแน่
เพียงสามวันเท่านั้น
หยางเฉิงซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้วงอากาศ พลันสะท้านกายวูบ
กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกจากร่างของเขาอย่างเกรียงไกร
ส่วนลึกในทะเลสำนึกของเขา ใจกลางโลกจิตแห่งข้ามีอยู่ซึ่งกว้างใหญ่ไพศาล รอยประทับรูปกระบี่เล่มหนึ่งก่อรูปขึ้นเป็นรูปร่าง ตัวกระบี่ทั้งเล่มเป็นความโกลาหล บนคมกระบี่ปรากฏเงาแสงแห่งอารยธรรมนับหมื่นพันหมุนเวียนอยู่ราง ๆ
ทันทีที่รอยประทับรูปกระบี่ปรากฏ โลกจิตแห่งข้ามีอยู่ทั้งผืนก็ราวกับถูกเติมวิญญาณเข้าไป
อำนาจแห่งกระบี่มรรคาเริ่มก่อรูปขึ้นแล้ว
ผลสะท้อนกลับจากการก่อรูปของอำนาจนั้นยิ่งใหญ่เกินคาด
กลิ่นอายของหยางเฉิงเริ่มพุ่งสูงขึ้นทีละขั้น ราวกับพันธนาการไร้รูปบางอย่างถูกปลดออก ทะลวงผ่านขีดจำกัดที่คอยกักขังผู้บำเพ็ญขั้นเก้านับไม่ถ้วน
คอขวดของขั้นเก้าเริ่มสลายลง
ผ่านไปอีกสองวัน เมื่อรอยประทับ “อำนาจแห่งกระบี่มรรคา” ตั้งมั่นอย่างสมบูรณ์ในทะเลสำนึกของหยางเฉิง
“ตูม!”
พลังอำนาจรอบกายหยางเฉิงทะยานขึ้นฟ้า ก่อกวนกระแสปั่นป่วนในห้วงมิติรอบด้านนับหมื่นลี้