สั่งสมมาสามปี สร้างเมืองได้ในชั่วข้ามคืน
จากที่มั่นเล็ก ๆ ซึ่งเคยถูกเมืองศิลาดำหัวเราะเยาะ บัดนี้กลายเป็นนครหมอกที่เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง
พวกเขาใช้เวลาเพียงช่วงฝนดำตกครั้งเดียวเพื่อเดินมาถึงจุดนี้
ถังซิงอวี๋ สวีฝาน และจู้หรงต่างยินดีปรีดาไม่แพ้กัน
โดยเฉพาะจู้หรง เขารู้สึกว่านี่แทบจะเป็นปาฏิหาริย์ในหมู่ปาฏิหาริย์
ทว่า ความโปรดปรานจากทะเลขมไม่เคยหยุดลง
ขณะที่ฝนดำเพิ่งหยุดตกชั่วคราว
“โฮก!”
“อ๊าก!”
เสียงคำรามสองเสียงที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่ต่างแฝงด้วยความดุร้ายและโหดเหี้ยมสุดขีด ดังกึกก้องขึ้นจากคนละทิศของทะเลขม
กำแพงเมืองที่เพิ่งสร้างเสร็จสั่นสะเทือนจนส่งเสียงหึ่ง ๆ
แม้แต่หมอกที่ปกคลุมทั่วทั้งแผ่นดินใหญ่ก็ยังปั่นป่วนพลุ่งพล่าน
แววตาของหยางเฉิงพลันคมกริบราวคมดาบ ญาณของเขาแผ่ขยายออกไปราวคลื่นน้ำ
เขาเห็นว่าทางด้านตะวันออกของแผ่นดินใหญ่ ลมคาวสายหนึ่งพัดทะลวงความมืดแห่งทะเลขมออกไป เผยให้เห็นสัตว์ยักษ์ที่เลื้อยคืบเข้ามา
รูปร่างของมันคล้ายอสรพิษยักษ์ ลำตัวยาวเกินพันจั้ง เกล็ดทั่วร่างปกคลุมดุจหินออบซิเดียน ทว่าตามร่องเกล็ดกลับมีเลือดเน่าเหนียวข้นกับหนองไหลซึมออกมาไม่หยุด
หัวของมันคล้ายอสรพิษแต่ก็ไม่ใช่ บนยอดหัวมีเขากระดูกบิดงอหลายอัน ดวงตาเรียวตั้งคู่หนึ่งแดงฉานราวโลหิต จับจ้องทวีปหมอกเขม็ง
โดยเฉพาะเมื่อเห็นต้นไม้ภัยพิบัติมนุษย์ที่อยู่ใจกลางแผ่นดินใหญ่ แววตาของมันก็เผยความโลภและปรารถนาจะทำลายล้างออกมา
กลิ่นอายของมันลึกล้ำดุจห้วงเหว เห็นได้ชัดว่าเป็นสิ่งประหลาดระดับหายนะอันทรงพลัง และมิอาจเทียบกับระดับของหุบเหวผุพังได้เลย
แทบจะในเวลาเดียวกัน เงาดำสนิทสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอย่างไร้สุ้มเสียงทางด้านตะวันตกของแผ่นดินใหญ่
มันคือเสือดำดุร้ายที่มีรูปร่างใหญ่โตขึ้นร้อยเท่า เส้นสายลำตัวเพรียวลื่น ทว่ากลับเปี่ยมด้วยพละกำลังระเบิดรุนแรง