ติ๊ง!
[โฮสต์รวดเร็วยิ่งนัก ถึงกับชิงยันต์ชุนชิวมาได้ในเวลาอันสั้น]
[ยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสำเร็จ]
[มอบเคล็ดวิชาชุนชิวให้แล้ว โปรดรับด้วยตนเอง]
อวิ๋นจิ่งหวยไม่ใช่คนนอก ส่วนหลี่ซานก็ถูกควบคุมไว้แล้ว หยางเฉิงจึงไม่ต้องกังวลมากนัก
“รับ”
หยางเฉิงเอ่ยทันที
ตูม!
มหาวิถีอันไร้ขอบเขตซึ่งยิ่งใหญ่กว่าเคล็ดวิชายันต์เป็นตายก่อนหน้านี้หลายเท่า ไหลทะลักเข้าสู่ทะเลสำนึกของหยางเฉิงราวกับสายน้ำที่เขื่อนพังทลาย
ความลึกล้ำเกี่ยวกับกฎแห่งกาลเวลานับไม่ถ้วน ประทับแน่นลึกลงในวิญญาณของเขา
เคล็ดวิชาชุนชิว!
ผู้ฝึกวิชานี้สามารถหยั่งรู้ความลับแห่งสายน้ำกาลเวลา และควบคุมความเร็วในการผันผ่านของกาลเวลาได้
เมื่อฝึกถึงขั้นเบื้องต้น จะเร่งหรือชะลอการไหลของเวลารอบกายตนได้ ทำให้ช่วงชิงความได้เปรียบในการต่อสู้; เมื่อฝึกถึงขั้นสำเร็จ จะหยั่งเห็นเศษเสี้ยวของอดีตและอนาคต ทั้งยังทำนายเคราะห์ดีร้ายได้; หากฝึกถึงขั้นสูงสุด กระทั่งย้อนสายน้ำแห่งกาลเวลาและเปลี่ยนเหตุและผลที่ถูกกำหนดไว้แล้วได้
แม้จะเป็นเพียงการสืบทอดเบื้องต้น ห่างไกลจากขั้นย้อนกาลอวกาศอย่างลิบลับ ทว่าเพียงความสามารถเร่งหรือชะลอการไหลของเวลารอบกายตน ก็นับเป็นอิทธิฤทธิ์ที่ท้าทายสวรรค์อย่างยิ่งแล้ว
ลองคิดดู หากประมือกับผู้อื่น ข้าลงมือไปหนึ่งกระบวนท่า แต่อีกฝ่ายเพิ่งออกได้ครึ่งกระบวนท่า; ข้าฝึกฝนหนึ่งปี ก็เทียบเท่าผู้อื่นฝึกฝนสิบปีหรือร้อยปี นี่เป็นความได้เปรียบเพียงใด!
หยางเฉิงถือยันต์ชุนชิวไว้ในมือ สัมผัสถึงเคล็ดวิชาชุนชิวอันลึกล้ำสุดหยั่งคาดในสมอง ใจพลันปั่นป่วนขึ้นมา
ยันต์เป็นตายควบคุมผู้คน เคล็ดวิชาชุนชิวควบคุมกาลเวลา
“มรดกต้าถาน” ที่ระบบมอบให้ คราวนี้น่าตื่นตะลึงยิ่งกว่าคราวก่อน ๆ
“ท่านน้า ถ่ายทอดคำสั่งลงไป เรื่องวันนี้ห้ามแพร่งพรายออกไปเด็ดขาด”
หยางเฉิงเก็บยันต์ชุนชิว ก่อนสั่งอวิ๋นจิ่งหวย
“ได้”
อวิ๋นจิ่งหวยรับคำ
อารามมรรคาเมืองโม่
เหล่าศิษย์ต่างเชิดหน้าชูตา ยามเดินยังดูมีสง่าราศี
นับแต่หยางเฉิงใช้วิธีเด็ดขาดกวาดล้างทั้งภายในและภายนอก จนสยบจวนเจ้าผู้ครองเขตได้ อิทธิพลของอารามมรรคาในเขตโบราณโม่อวิ๋นก็รุ่งโรจน์ดุจตะวันกลางฟ้า