เพียงปรายตามอง
บริเวณรอบกายหยางเฉิงในรัศมีหลายร้อยลี้ พลันบิดเบี้ยวและหลอมละลายอย่างน่าสะพรึง
ส่วนใต้ฝ่าเท้าของทั้งสอง คือยอดเขาสูงหมื่นจั้งที่ผ่านลมฝนมานับหมื่นปี
ครืน!
ไร้แม้แต่ความล่าช้าเพียงชั่วพริบตา เริ่มจากยอดเขา ร่างภูเขาทั้งลูกก็ถูกความร้อนนับร้อยล้านองศาทะลวงจากภายใน
ภูเขามหึมาแปรเปลี่ยนเป็นธารลาวาเดือดพล่านภายในเวลาไม่ถึงสามลมหายใจ
อานุภาพแห่งความปั่นป่วนปฐมกาล ถึงขั้นนี้เชียว!
เพียงแค่ปรายตามองเท่านั้น!
ทว่าร่างของหยางเฉิงกลับถูกธารลาวาและกระแสมิติอันวุ่นวายกลืนกินไปแล้ว
ผู้ชมทุกคนต่างกลั้นหายใจในชั่วขณะนี้ จิตใจถูกความตื่นตะลึงและความหนาวเหน็บไร้ขอบเขตแช่แข็ง
ศึกเพิ่งเริ่มต้น ก็จะจบลงแล้วหรือ?
จู้หรงยืนกลางอากาศ สีหน้าไร้อารมณ์
ในความคิดของเขา มดปลวกที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำผู้นั้นคงหลอมละลายอยู่ในลาวาไปแล้ว
ทว่าในวินาทีถัดมา
เสียงสงบนิ่งพลันดังมาจากใจกลางธารลาวา “อานุภาพแห่งความปั่นป่วนปฐมกาล สมคำร่ำลือจริง ๆ”
ทันทีที่เสียงดังขึ้น ลาวาที่กำลังคลุ้มคลั่งก็หยุดชะงักฉับพลัน
จากนั้น ภายใต้สายตาของยอดฝีมือนับไม่ถ้วนที่เบิกกว้าง ร่างในอาภรณ์ดำก็เดินออกมาจากส่วนลึกของลาวา
เสื้อผ้าไร้ฝุ่นแม้แต่น้อย เส้นผมก็ไม่ยุ่งเหยิง
ในดวงตาที่เจิดจ้าราวมหาสุริยะของจู้หรง ปรากฏแววประหลาดใจ
เพียงปรายตามองครั้งเดียว เขาก็สามารถเปลี่ยนดาราจักรหนึ่งให้กลายเป็นทะเลเพลิง หลอมยอดฝีมือขั้นครึ่งก้าวสู่ความปั่นป่วนปฐมกาลให้กลายเป็นเถ้าถ่าน
แต่หยางเฉิงผู้นี้กลับเดินออกมาอย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนได้หรือ?
“น่าสนใจ”
มุมปากจู้หรงยกขึ้น เผยความสนใจอย่างแท้จริง
มิใช่ความโกรธ หากเป็นความเพลิดเพลินยามพบเหยื่อใหม่หรือของเล่นที่ชวนสนุก