ภูเขาเมิ่งซาน
ลำพังหลัวเหมี่ยวคนเดียวไม่นับเป็นอะไร แต่ข้างกายหลัวเหมี่ยวยังมีคนอื่นอีก
หยางเฉิงกวาดตามองคนเหล่านั้น
ทางซ้ายคือชายชราหน้าตาอำมหิต รอบกายโอบล้อมด้วยไอเย็นยะเยือก พลังบำเพ็ญของเขาอยู่ในขั้นบรรพชนยุทธ์ขั้นสี่อย่างแท้จริง เป็นหวงจิ่วหรู ผู้ทรยศแห่งตระกูลหวง
ทางขวาคือผู้เฒ่าในชุดนักพรตสีแดงชาด มือถือพู่กันยันต์ด้ามหนึ่ง เขาคือเต้าหง ผู้เชี่ยวชาญวิถียันต์เลื่องชื่อแห่งเขตโบราณโม่อวิ๋น พลังบำเพ็ญก็อยู่ในขั้นสี่เช่นกัน
นอกจากนี้ยังมีผู้เชี่ยวชาญขั้นบรรพชนยุทธ์ขั้นสองและสามอีกสี่คนในชุดจวนเจ้าผู้ครองเขต ยืนแยกกันอยู่ทั้งสี่ทิศ ลมหายใจประสานเป็นหนึ่งเดียว ราวกับกำลังก่อเป็นค่ายกลผนึกขนาดใหญ่
กำลังพลชุดนี้เรียกได้ว่าหรูหราอลังการ
เพื่อจัดการผู้ชมวิถีขั้นสี่อย่างเขาเพียงคนเดียว ซุนเหิงกับหลัวเหมี่ยวถึงกับทุ่มทุนมหาศาล ร่วมมือกันวางแผนสังหารเช่นนี้
“หลัวเหมี่ยว ดูท่าบทเรียนคราวก่อนยังไม่ฝังใจสินะ”
หยางเฉิงเอ่ยเสียงราบเรียบ ฟังไม่ออกถึงความรู้สึกแม้แต่น้อย “หวงจิ่วหรู เต้าหง ซุนเหิงไม่กล้าโผล่หน้ามาเอง เลยส่งพวกสวะไร้ค่าอย่างเจ้ามาตายแทนหรือ?”
“สามหาว!”
หวงจิ่วหรูตวาดเสียงเย็น น้ำเสียงเสียดแทงราวน้ำแข็งบดกัน “หยางเฉิง ความตายจ่อคอหอยอยู่แล้วยังกล้าปากแข็งอีกหรือ”
เต้าหงหัวเราะหึ ๆ “เจ้าหนู การที่พวกเราร่วมมือกันส่งเจ้าสู่ปรโลกได้ นับว่าเจ้าควรภาคภูมิใจแล้ว พื้นที่แห่งนี้ถูกผนึกไว้โดยสมบูรณ์ ต่อให้มีปีกก็หนีไม่พ้น”
หลัวเหมี่ยวหัวเราะลั่นยิ่งกว่า “หยางเฉิง ท่านเจ้าครองเขตคำนวณได้อย่างไร้ที่ติจริง ๆ รู้อยู่แล้วว่าเจ้าคนมัวเมาในสตรีจนเสียสติอย่างเจ้าต้องมานัดพบลับ ๆ ที่นี่ วันนี้คือวันตายของเจ้า ทุกท่าน ลงมือ!”