ชิงหลินได้ยินดังนั้น สีหน้าไม่แปรเปลี่ยน เพียงพยักหน้าเล็กน้อย “ได้
ข้าสามารถวางม่านค่ายกลผนึกบัววิเศษชำระโลกาไว้รอบนอกเมืองของท่าน แม้ไม่อาจขจัดกระแสคลื่นได้สิ้นซาก แต่สามารถชำระมลทินบางส่วนในรัศมี 10 ลี้ บรรเทาภาระการป้องกันเมืองของท่านได้
การนี้สิ้นเปลืองพลังไม่น้อย จำต้องอาศัยพื้นที่เมืองของท่าน และเชื่อมต่อชีพจรปฐพีชั่วคราว”
อาศัยชีพจรปฐพี?
หยางเฉิงหรี่ตาลงเล็กน้อย เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงรากฐานของเมือง ความเสี่ยงไม่น้อย
ส่วนเถี่ยซานกลับหัวเราะเสียงดัง เสียงก้องกังวาน “ท่านเจ้าเมืองหยางช่างใจกว้าง เสาเหล็กทมิฬปราบห้วงลึกของข้าหลอมขึ้นจากเหล็กทมิฬแห่งหุบเหวทะเลขม เสริมด้วยเคล็ดวิชาลับ ก่อนฝังลงในชีพจรปฐพี
มันช่วยเพิ่มเสถียรภาพของมิติในบริเวณนั้น และความต้านทานต่อพลังงานได้อย่างมากในช่วงเวลาสั้น ๆ
มีประสิทธิผลอย่างยิ่งในการต้านทานการกัดกร่อนอันปั่นป่วนในระดับกฎเกณฑ์เช่นนี้
เสาทั้งชุดมี 9 ต้น สามารถจัดวางเป็นค่ายกล
ส่วนราคา... ปราณต้นกำเนิดบริสุทธิ์ 300 สาย”
300 สาย
สวีฝานและคนอื่น ๆ ได้ยินแล้วก็อดขบเขี้ยวเคี้ยวฟันไม่ได้
นี่มันเรียกราคาสูงลิบลิ่วชัด ๆ
ม่านแสงบนกำแพงเมืองสั่นไหวอย่างรุนแรงอีกครั้ง
บริเวณขอบแห่งหนึ่งถึงกับเกิดรอยร้าวเล็ก ๆ ขึ้น
แม้จะซ่อมแซมได้ในชั่วพริบตา แต่สัญญาณเตือนเรื่องพลังงานสำรองก็ดังก้องขึ้นในใจทุกคนอีกครั้ง
“ท่านเจ้าเมือง ต้นหญ้าภัยพิบัติ 3 ต้นในเขตตะวันออกเฉียงใต้ถูกสัตว์ประหลาดปนเปื้อนบุกทะลวงพร้อมกัน จนเหี่ยวแห้งหมดสิ้น
ฐานหอคอยธนูหมายเลข 7 และ 9 ถูกการปนเปื้อนกัดกร่อน ความถี่ในการยิงลดลง”
เสียงถ่ายทอดกระแสจิตเร่งด่วนของสวีฝานดังขึ้นอีกครั้ง