“ถึงกับมีผู้บรรลุความปั่นป่วนปฐมกาลอยู่หลายคน”
หยางเฉิงประเมินอยู่ในใจ
ในนั้นมีชายชุดดำผู้ผ่านเคราะห์ภัยมาแล้วสี่ครั้ง ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้า
“เร่งมือเข้า นายท่านส่งคำสั่งมาแล้ว การรวบรวมตรามรรคาที่ทะเลดาราแตกสลายและเหวเฮยสุ่ยก็เข้าสู่ช่วงสำคัญแล้ว
เราต้องเปิดใช้งานพิธีบูชายัญครั้งที่เจ็ดนี้ เพื่อให้สามารถอัญเชิญพลังแห่งประตูได้ทุกเมื่อ เวลาเหลือไม่มากแล้ว”
เขากล่าวอย่างตื่นเต้น
“รับบัญชา ผู้ดูแลโยวอิ่ง”
ชายชุดดำที่เหลือขานรับพร้อมกัน ก่อนเร่งมือเร็วขึ้นอีกหลายส่วน
หยางเฉิงกระจ่างใจ
ที่นี่คือ “พิธีบูชายัญครั้งที่เจ็ด”
หมายความว่าอย่างน้อยยังมีพิธีบูชายัญโบราณอีกหกแห่งที่คล้ายกัน
เป้าหมายสุดท้ายคืออัญเชิญพลังแห่งประตูที่กล่าวถึงนั่นเอง
ในจังหวะนั้นเอง
เศษแผนภาพปราบมารที่ลอยอยู่เหนือแท่นพิธีบูชายัญโบราณพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
หึ่ง!
ระลอกคลื่นสีทองหม่นแผ่กระจายออกจากเศษแผ่นภาพอย่างฉับพลัน
“แย่แล้ว ความยึดมั่นจากผนึกโบราณในเศษแผ่นภาพถูกกระตุ้นขึ้นมาอีกแล้ว ประคองอักขระพิธีบูชายัญโบราณไว้!”
ผู้ดูแลโยวอิ่งตวาดเสียงกร้าว พลางสะบัดมือทั้งสองอย่างรวดเร็ว
เขาปล่อยลำแสงสีดำสายแล้วสายเล่า พุ่งเข้าไปในฐานแท่นพิธีบูชายัญโบราณ
ชายชุดดำคนอื่น ๆ ก็เร่งถ่ายเทพลังเวทเข้าสู่พิธีบูชายัญเต็มกำลัง เพื่อสะกดความผิดปกติของเศษแผ่นภาพ
ตูม!
อักขระแห่งหนึ่งบนฐานแท่นพิธีบูชายัญพลันระเบิดออก
ในดินสีแดงคล้ำ โซ่ตรวนบนเสาทองแดงทั้งเก้าต้นส่งเสียงดังกราว ก่อนตึงเขม็งขึ้นฉับพลัน
ปลายอีกด้านของโซ่ตรวน
เสียงคำรามทุ้มต่ำ บ้าคลั่ง และเปี่ยมด้วยความเจ็บปวดอันไร้ที่สิ้นสุดดังมาจากส่วนลึกใต้ผืนดิน
พื้นที่ใต้ดินทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ดินสีแดงคล้ำพลิกปั่นป่วน