กลางห้วงสุญญตา ทั้งสองฝ่ายต่อกรกันอย่างสูสี
หลี่ฉงโหลวค่อย ๆ ลดนิ้วลง แววตาลุกโชนจับจ้องหยางเฉิง เต็มไปด้วยความชื่นชมและตื่นตะลึง “กระบี่แห่งวิถีสวรรค์ช่างยอดเยี่ยมนัก ถึงกับแตะต้องชั้นเหตุและผลได้ สหายน้อย เจ้าเปิดหูเปิดตาข้าอย่างแท้จริง”
“หนึ่งก้านธูปผ่านไปแล้ว มิสู้เราสองคนยุติการประลองไว้เพียงเท่านี้?”
หยางเฉิงเองก็หอบหายใจเบา ๆ พลังเทพในร่างถูกใช้ไปมหาศาล
แม้การประลองกับหลี่ฉงโหลวครั้งนี้ เขาจะตกเป็นรองอยู่ทุกด้าน ทว่ากลับทำให้ความเข้าใจในวิถียุทธ์ของตนลึกซึ้งขึ้นอีกขั้น
โดยเฉพาะเจตจำนง “สรรพสิ่งคืนสู่หนึ่ง” ของอีกฝ่าย ซึ่งมอบแรงบันดาลใจให้เขาอย่างยิ่ง
[โฮสต์ยืนหยัดรับมือหลี่ฉงโหลวครบหนึ่งก้านธูปโดยไม่พ่ายแพ้]
[ภารกิจท้าทายสำเร็จ ยินดีกับโฮสต์ด้วย]
[มอบรางวัลภารกิจเรียบร้อยแล้ว]
หยางเฉิงประสานมือคารวะหลี่ฉงโหลวอย่างจริงจัง “ขอบคุณผู้นำหลี่ที่ชี้แนะ”
หลี่ฉงโหลวลูบเคราพลางยิ้ม “ไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้า พื้นฐานของเจ้าแน่นพออยู่แล้ว”
ครู่ต่อมา
ยอดเขาเซี่ยงซาน เมฆหมอกลอยละล่อง
ภายในศาลาหิน
หลี่ฉงโหลวกับหยางเฉิงนั่งประจันหน้ากัน
เมื่อครู่ทั้งสองประลองกันจนปราณฟ้าดินปั่นป่วน บัดนี้ทุกอย่างกลับคืนสู่ความสงบ เหลือเพียงทะเลเมฆนอกศาลาที่แผ่ขยายและม้วนตัว
ท่ามกลางบรรยากาศเช่นนี้ ทั้งสองคนรวมถึงฉู่เต้าควงกำลังนั่งดื่มชา
“วิถีของสหายน้อยหยางครอบคลุมสรรพสิ่ง อนาคตไร้ขีดจำกัด”
แววตาของหลี่ฉงโหลวนุ่มนวล “เรื่องเผยเต้าควง ในเมื่อสหายน้อยออกหน้า ข้าก็จะสร้างบุญสัมพันธ์สักครั้ง”
กล่าวจบ เขาประสานนิ้วชี้ไปยังจุดหนึ่งนอกศาลา
ไร้ซึ่งประกายอิทธิฤทธิ์แม้แต่น้อย เจตจำนงสายหนึ่งซึ่งแฝงความหมายแห่ง “สรรพสิ่งคืนสู่ต้นกำเนิดเดียว” พลันพุ่งเข้าสู่หว่างคิ้วของเผยเต้าควง