ส่วนลึกของบ่อน้ำแห่งความดับสูญ ไข่เถ้าถ่านปริแตก
แรงดูดกลืนอันปั่นป่วนราวห้วงลึกเข้าล็อกตราประทับประตูสวรรค์
สี่ขั้วส่งเสียงคำรามพร้อมกัน คลื่นขุ่นมืดทะมึนพลุ่งพล่าน
รอยยิ้มเย็นเยียบของเจ้าแห่งเหวทมิฬก้องสะท้อนอยู่ในความว่างเปล่า
ค่ายกลปั่นป่วนสี่ขั้วนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นแผนสังหารที่สร้างขึ้นเพื่อหยางเฉิงโดยเฉพาะ
ใช้เขาเป็นสะพาน พลิกปั่นป่วนความใสขุ่น เปิดประตูสวรรค์ขึ้นใหม่ แล้วชักนำร่างแท้จริงให้มาถึง
หยางเฉิงอยู่ใจกลางวังวน ร่างกายแข็งค้าง
ตราประทับประตูสวรรค์ระหว่างหว่างคิ้วสั่นไหววูบวาบ การเชื่อมโยงกับต้นกำเนิดประตูสวรรค์นอกฟากฟ้ากลับถูกแรงดูดกลืนปั่นป่วนทั้งสี่สายรบกวนและกระชากอย่างรุนแรง
กฎแห่งมรรคาความดับสูญอันเย็นเยียบและเงียบงันสายหนึ่งยังแทรกซึมมาตามแรงดูดกลืน หมายจะลบล้างการดำรงอยู่ของเขาให้สูญสิ้นโดยสิ้นเชิง
“นับว่าคำนวณมาได้ดี”
แววตาหยางเฉิงสงบนิ่ง ไม่เผยความตื่นตระหนก
เขาไม่ได้ฝืนต้านแรงดูดกลืนปั่นป่วนนั้น กลับดำดิ่งจิตลงไปในส่วนลึกของตราประทับประตูสวรรค์อย่างสิ้นเชิง
ภายในตราประทับ ลวดลายมรรคาไหลเวียน เชื่อมโยงกับต้นกำเนิดประตูสวรรค์นอกฟากฟ้า
ยามนี้ถูกพลังปั่นป่วนจากสี่ขั้วกระแทก ความใสและขุ่นไหลเวียนติดขัดให้เห็นเป็นระยะ
ทว่ารากฐานของมันแปรเปลี่ยนมาจากจุดกำเนิดแห่งความโกลาหล ผ่านเคราะห์ภัยนับหมื่นก็ไม่อาจทำลาย
“ในเมื่อพวกเจ้าคิดใช้ข้าเป็นสะพาน พลิกปั่นป่วนต้นกำเนิดแห่งความใส...”
ความคิดของหยางเฉิงว่องไวดุจสายฟ้า เขากลับจงใจแผ่สัมผัสของตราประทับประตูสวรรค์ย้อนสวนไปตามแรงดูดกลืนปั่นป่วนทั้งสี่สาย
ชั่วพริบตา ภาพเลือนรางสี่ภาพก็ทะลักเข้าสู่ทะเลสำนึก
ส่วนลึกของสุสานเนื้อและเลือด
รังมารดาเนื้อและเลือดที่ประกอบขึ้นจากซากศพนับร้อยล้านชิ้นเต้นตุบ ๆ อย่างเชื่องช้า พ่นสิ่งโสมมออกมา
ใจกลางซากปรักหักพังแห่งมโนทัศน์
ตัวประหลาดทางตรรกะที่เปลี่ยนรูปร่างไม่หยุดบิดเบี้ยวและดิ้นขยุกขยิก แผ่กลิ่นอายสับสนอลหม่าน
ภายในวงแหวนแห่งปฏิทรรศน์กาลเวลา
งูแห่งกาลเวลาที่หัวกับหางเชื่อมต่อกันขดพันพร้อมส่งเสียงขู่ พลิกผันเหตุและผล