ชายชุดดำที่ยืนอยู่หน้าสุดเอ่ยจบ ชายชุดดำอีกหกคนด้านหลังก็ยกมือขึ้นพร้อมกัน
ทั้งเจ็ดก่อเป็นค่ายกลอันลึกลับ พลังไร้รูปร่างที่กลืนกินสรรพสิ่งแผ่ขยายออกจากพวกเขาเป็นศูนย์กลาง
ฉากประหลาดพลันปรากฏขึ้น
พลังเทพที่โจมตีเข้ามาจากทุกทิศทางกลับถูกกลืนกินจนหมดสิ้นในชั่วพริบตาที่สัมผัสสนามพลังนั้น
“อะไรนะ?”
“เป็นไปได้อย่างไร!”
ทุกคนต่างตื่นตระหนกจนสีหน้าเปลี่ยน
การโจมตีสุดกำลังของพวกเขากลับไม่อาจแม้แต่แตะชายเสื้ออีกฝ่าย ก็ถูกสลายไปจนหมดสิ้นแล้วหรือ?
แม้แต่หยางเฉิงก็ยังเผยแววเคร่งขรึมในดวงตา
พลังกลืนกินเต๋านี้ถึงกับกลืนกินกฎเกณฑ์ได้โดยตรงเชียวหรือ?
นี่ก้าวข้ามขอบเขตของอิทธิฤทธิ์ทั่วไปไปแล้วโดยสิ้นเชิง
“สรรพสิ่งดับสูญ กลืนกิน”
ชายชุดดำที่ยืนอยู่หน้าสุดกล่าวอย่างเย็นชา สนามพลังไร้รูปร่างพลันขยายตัว ราวกับหลุมดำที่ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มกลืนกินพลังเทพและมิติบนลานกว้าง
ผู้บำเพ็ญอิสระหลายคนที่อยู่ใกล้ขอบสนามพลังไม่ทันแม้แต่จะกรีดร้อง ก็ถูกกลืนกินและแยกสลาย กลายเป็นอนุภาคพลังงานขั้นพื้นฐานที่สุด ก่อนจะหายวับไป
“รีบถอย!”
ทุกคนถอยหนีอย่างหวาดผวา สถานการณ์พลันอลหม่าน
ขณะเดียวกัน ไข่มุกสวรรค์บนแท่นบูชาขอฟ้าสั่นไหวรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ภายใต้การรบกวนของพลังกลืนกินเต๋า แสงของมันไม่มั่นคงยิ่งกว่าเดิม พร้อมระเบิดได้ทุกเมื่อ
หากไข่มุกสวรรค์ระเบิด พลังต้นกำเนิดวิถีสวรรค์ภายในจะเสียการควบคุม จนราบเรียบแท่นบูชาสักการะสวรรค์ทั้งหมดได้
“ต้องประคองไข่มุกสวรรค์ไว้ให้ได้”
นักพรตแท้เมี่ยวอินเอ่ยอย่างร้อนใจ พลางพยายามชำระล้างพลังรบกวนนั้นด้วยพลังพุทธ ทว่าพลังพุทธกลับถูกกลืนกินทันทีที่เข้าใกล้
หวงฝู่หมิงและคนอื่น ๆ เองก็จนปัญญา พลังของพวกเขาเข้าใกล้ไม่ได้เลย
ในชั่วขณะนั้น ร่างหยางเฉิงไหววูบ ปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือแท่นบูชาขอฟ้าที่กำลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง อาภรณ์สีเขียวพลิ้วสะบัดเสียงดังท่ามกลางกระแสพลังปั่นป่วน