[โฮสต์พบยอดฝีมือขั้นเซียนทอง เฉินเสวียน และเฉินเสวียนมีจิตสังหารต่อโฮสต์]
[ขณะนี้โฮสต์กำลังตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง โปรดรักษาชีวิตตนเองไว้ให้ได้]
[รางวัลภารกิจ: การถ่ายทอดมรรคามหาเก๋อเป็นเวลา 100 ลมหายใจ]
หยางเฉิงเผยสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย
ในเวลาเดียวกัน
“ไอมารน่าสะพรึงกลัวยิ่ง ไม่สิ นี่คือปราณเซียน”
ฉินเฟิงผู้กว้างขวางความรู้หน้าซีดเผือด เอ่ยเสียงแหบพร่า “เจ้าเป็นเซียน ทั้งยังเป็นเซียนสวรรค์ชั้นยอด!”
เด็กหนุ่มในชุดเต๋ายิ้มบาง ๆ เมื่อได้ยิน รอยยิ้มนั้นบริสุทธิ์ไร้มลทิน ทว่ากลับทำให้ผู้คนหนาวเยือกไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ
สายตาของเขาจับจ้องหยางเฉิง ราวกับกำลังพิจารณาสิ่งของชิ้นหนึ่งที่น่าสนใจ ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า “ข้าคือเฉินเสวียน”
“มาจากแดนเซียน”
แดนเซียน เซียนสวรรค์ชั้นยอด!
ถ้อยคำสั้น ๆ เพียงไม่กี่คำดังกึกก้องในห้วงความคิดของทุกคนราวสายฟ้าฟาดจากเก้าชั้นฟ้า ความยินดีและความหวังที่เพิ่งผุดขึ้นในใจพลันแหลกสลาย พวกเขาร่วงหล่นลงสู่หุบเหวแห่งความสิ้นหวังที่ลึกและเย็นเยียบยิ่งกว่าเดิม
แม้จักรพรรดิมารจะแข็งแกร่งเพียงใด ท้ายที่สุดก็ยังเป็นมารแห่งพิภพนี้
ส่วนเซียนนั้นเป็นตัวตนที่อยู่เหนือผู้บำเพ็ญมาร เป็นตำนาน เป็นเทพนิยาย เป็นผู้สูงส่งที่ไม่มีผู้ใดขัดขืนได้
ผู้ฝึกยุทธ์ธรรมดาอาจไม่รู้จักเซียน แต่ผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ ณ ที่นี้ล้วนเป็นเทพศักดิ์สิทธิ์ จึงพอรู้เรื่องเล่าขานเกี่ยวกับเซียนอยู่บ้าง
โลกหงเหมิงเคยมีบรรพจารย์เต๋าผู้ยิ่งใหญ่สองตน เป็นตัวตนที่คล้ายคลึงกับมหาวิถีเอง
ทว่าตัวตนทั้งสองกลับดับสูญไปในการต่อกรกับแดนเซียน
บัดนี้ใต้หล้าไร้บรรพจารย์เต๋าแล้ว แต่กลับมีเซียนปรากฏขึ้นอีกครั้งอย่างนั้นหรือ?