ความสงบนิ่งบนใบหน้าหวงฝู่หมิงพลันอันตรธาน แทนที่ด้วยความตื่นตะลึง
ผู้อาวุโสเขามังกรพยัคฆ์ พระชราจากพุทธอาณาจักร และผู้อาวุโสแห่งแดนมารต่างสูดลมหายใจเย็นเยียบ
ในชั่วขณะที่ทุกสิ่งหยุดชะงัก มือของสวีฝานก็คว้าลูกแก้วมนุษย์ไว้ได้อย่างมั่นคง
“ได้ลูกแก้วมนุษย์แล้ว ถอนกำลัง!”
หยางเฉิงตัดสินใจเด็ดขาด พลังแห่งเขตแดนจิตแห่งข้าและขอบเขตเต๋าไร้ขอบเขตของถังซิงอวี๋ผสานกำลังกัน กลายเป็นลำแสงขาวดำสายหนึ่ง พุ่งทะลวงวงล้อมออกไป
“คิดจะหนีหรือ? ทิ้งลูกแก้วมนุษย์ไว้!”
ในที่สุดหวงฝู่หมิงก็เดือดดาลอย่างสิ้นเชิง พลังมังกรแห่งราชันพลันปะทุเต็มกำลัง ร่างทั้งร่างของเขาประหนึ่งจักรพรรดิมนุษย์เสด็จลงมา ก่อนซัดหมัดออกไป
หมัดจักรพรรดิสูงสุดทำลายล้างโลก!
ขณะเดียวกัน ผู้อาวุโสเขามังกรพยัคฆ์ก็ทุ่มสุดกำลัง ใช้วิชาประสานโจมตีมังกรพยัคฆ์
พระชราจากวัดจินกังกับผู้อาวุโสแห่งแดนมารก็ไม่เก็บงำสิ่งใดอีก ต่างใช้อิทธิฤทธิ์อันเป็นไพ่ตายพร้อมกัน
ชั่วขณะนั้น พลังสี่สายที่ทำลายฟ้าดินได้ราวกับฟ้าถล่ม โถมบดขยี้ลงมายังหยางเฉิงทั้งสาม หมายจะรั้งพวกเขาไว้ให้ได้
ประกายเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาหยางเฉิง ในที่สุดเขาก็ไม่ปิดบังพลังอีกต่อไป
ภายในโลกเร้นลับฟางชุ่น กระบี่แห่งวิถีสวรรค์ต้นกำเนิดส่งเสียงคำรามกึกก้องสะเทือนทั่วจักรวาล
เจตจำนงกระบี่สูงสุดสายหนึ่งพลันระเบิดออก
“กระบี่แห่งวิถีสวรรค์ จงฟาดฟัน!”
เขายื่นมือคว้ากระบี่สังหารเซียนของสวีฝานมา แล้วฟาดฟันเข้าใส่พลังทั้งสี่สายที่โถมบดขยี้เข้ามาอย่างองอาจ
ฉัวะ!
รอยกระบี่ว่างเปล่าสายหนึ่งซึ่งประหนึ่งตัดกฎเกณฑ์ฟ้าดินได้ แหวกผ่านห้วงอากาศไปอย่างเงียบงัน
พลังอันน่าสะพรึงกลัวทั้งสี่สายซึ่งเพียงพอจะทำลายฟ้าดินแห่งหนึ่ง พลันสลายไปพร้อมกันทันทีที่ปะทะกับรอยกระบี่ แม้แต่กฎเกณฑ์ที่แฝงอยู่ภายในก็ถูกกระบี่นี้ตัดขาดจากระดับเหตุและผล