“เพิ่งได้ยินมา”
“เรื่องนี้ชวนสงสัยยิ่งนัก”
ปิงหลีกล่าวว่า “หน่วยบังคับใช้กฎหมายสืบหาเบาะแสอันมีค่าไม่ได้เลย แต่ข้าจับสัมผัสเศษคลื่นมิติที่หลงเหลืออยู่ ณ จุดเกิดเหตุได้ ราวกับมีไอเซียนหยวนแฝงอยู่”
หยางเฉิงใจไหววูบ
ปิงหลีกล่าวต่อว่า “อีกสามวันจะมีการประชุมแลกเปลี่ยน เจ้าต้องระวังคนสองคนเป็นพิเศษ ทูตเอลฟ์เย่ยวี่ กับเซวี่ยขวงแห่งเผ่าอสูร
พวกเขาอ้างว่ามาเพื่อแลกเปลี่ยนความรู้ แต่ข้าสงสัยว่ามีจุดประสงค์อื่น โดยเฉพาะเย่ยวี่ ดูเหมือนเขาจะ ‘สนใจ’ บางคนในสำนักศึกษาเป็นพิเศษ รวมถึงเจ้าด้วย”
“พวกเขาเกี่ยวข้องกับคดีคนหายหรือ?”
หยางเฉิงถาม
“ไม่มีหลักฐาน แต่ช่วงเวลาที่พวกเขามาถึงใกล้เคียงกับตอนเกิดคดีคนหายเกินไป”
ปิงหลีชะงักเล็กน้อย ก่อนกล่าวต่อว่า “อีกทั้งข้าได้รับรายงานลับว่า ช่วงนี้มีกองกำลังที่ไม่ทราบที่มาลอบแทรกซึมเข้ามาในนครเถ้าถ่าน
ไม่ทราบเป้าหมายของพวกเขา แต่ดูเหมือนสำนักศึกษาเถ้าถ่านจะตกเป็นเป้าสนใจเป็นพิเศษ อย่างไรเสีย เจ้าจงระวังตัวให้มาก”
“เหตุใดจึงช่วยข้า?”
หยางเฉิงมองนาง
ปิงหลีเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวเสียงเรียบว่า “สำนักศึกษาต้องการความสงบมั่นคง และเจ้าเป็นอาจารย์ของสำนักศึกษา”
เหตุผลนี้เห็นได้ชัดว่ายังไม่หนักแน่นพอ
แต่หยางเฉิงไม่ได้ซักไซ้ เพียงพยักหน้า “ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณ”
หลังออกจากห้องทำงานของปิงหลี ความคิดของหยางเฉิงพลุ่งพล่านไม่หยุด
หวงเหยียนหายตัวไป คาดว่าเป็นฝีมือแดนเซียน และเป้าหมายคือการสืบหาความจริงเกี่ยวกับเขา
ยอดฝีมือจากเผ่าเอลฟ์และเผ่าอสูรมาถึงโดยไม่ทราบจุดประสงค์
ส่วนการประชุมแลกเปลี่ยนครั้งนั้น เหล่าขุมกำลังจากทุกฝ่ายมารวมตัวกัน ย่อมเป็นแหล่งรวมกระแสใต้น้ำ
“ดูท่าบ่อน้ำแห่งนี้จะขุ่นกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก”