ขณะที่ทุกคนหันไปมอง จู่ ๆ รถไฟก็เบรกกะทันหัน คนที่ยืนอยู่เดิมต่างเซถลาไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว
ซ่งหรงหรงซึ่งกำลังคิดแผนร้ายอยู่ ถึงกับชนเข้ากับเบาะที่นั่งด้านหน้าเต็มแรง
ใบหน้าที่บาดเจ็บอยู่แล้วของนางยิ่งแย่ลงไปอีก
เสียงร้องโหยหวนของนางถูกทุกคนเมินเฉย
“ทำไมถึงเบรกเอาตอนนี้ล่ะ แบบนี้มันสมเหตุสมผลหรือไง?”
“รู้สึกเหมือนมีอะไรไม่ชอบมาพากล มือถือไม่มีสัญญาณ ไฟก็ดับ รถไฟก็หยุด หรือว่าไฟหมด?”
“ดูจากสถานการณ์แล้ว เหมือนไฟจะดับจริง ๆ”
ไฟดับ ไม่มีอินเทอร์เน็ต ทั้งยังติดอยู่ในพื้นที่แคบ ๆ ที่รายล้อมด้วยอันตราย หากต้องอยู่แบบนี้ไปนาน ๆ ไม่แน่ว่าวันไหนอาจลงมือฆ่ากันเองจนเกิดเรื่อง
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการไม่มีอาหาร
ทุกคนต่างเงียบงันไปตามความคิดของตน ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรกันอยู่
คนที่ถูกลอบมองมากที่สุดอย่างเลี่ยงไม่ได้ คือเวินจือหนิงกับพวกที่กำลังกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป
หลายคนกำลังกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป กลิ่นหอมลอยไปถึงคนอื่นจนพวกเขาแทบอยากยื่นมือมาแย่ง