วงล้อที่หมุนอยู่บนแผงหน้าจอค่อย ๆ หยุดลง เสียงกลไกดังขึ้น
“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น คุณได้รับพรสวรรค์หนึ่งเดียว [สายเลือดอิงหลง]”
เวินหลิงเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจและดีใจ
“เยี่ยมไปเลย ขอบคุณท่านระบบมากค่ะ”
“ขอบคุณตัวเองนี่แหละ!”
เธอเริ่มตรวจสอบข้อมูลพรสวรรค์ด้วยความตื่นเต้น
[สายเลือดอิงหลง]: ได้รับสายเลือดอิงหลง (ยังไม่เปิดใช้งาน)
“หา?”
“(・◇・)?”
“ต้องเปิดใช้งานก่อนเหรอ ระบบ ระบบ ฉันจะเปิดใช้งานพรสวรรค์ยังไงเหรอ?”
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอีกครั้ง
“กรุณาผู้เล่นยืนยันว่าจะหลอมรวมพรสวรรค์หรือไม่”
“หมายเหตุ: สายเลือดไม่สามารถย้อนกลับได้ โปรดพิจารณาให้ดี”
เวินหลิงบอกว่า เธอไม่ค่อยแคร์อยู่แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือมังกรนะ เธอตื่นเต้นแทบแย่ จะมีเหตุผลอะไรที่จะไม่ยอมล่ะ
“ยืนยัน”
สิ้นเสียง ตัวอักษรบนแผงหน้าจอค่อย ๆ แยกตัวออกมา กลายเป็นพลังงานสีม่วงครามเส้นเล็ก ๆ วนรอบตัวเวินหลิง
เวินหลิงรู้สึกถึงความง่วงที่ถาโถมเข้ามาเป็นระลอก ดวงตาค่อย ๆ ปิดลง ร่างกายค่อย ๆ ขดตัว แล้วเธอก็จมดิ่งสู่ห้วงนิทราลึก
พลังงานรวมตัวกันมากขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงจุดวิกฤติหนึ่ง
มันห่อหุ้มเวินหลิงไว้ ราวกับไข่สีม่วงครามฟองหนึ่ง และเวินหลิงที่อยู่ข้างในกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างน่าทึ่ง
กระแสน้ำอุ่นสายแล้วสายเล่าไหลเข้าสู่แขนขาและกระดูกทุกส่วนของเธอ มีริ้วสีทองอ่อนจาง ๆ แวบผ่านใต้ผิวหนังเป็นครั้งคราว
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ เมื่อพลังงานภายนอกสลายไป เวินหลิงก็ลืมตาขึ้น เท้าค่อย ๆ แตะพื้น
เธองงเล็กน้อย ยังไม่ทันรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น
เธอตั้งใจจะยกมือขึ้นเกาหัว แต่ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงของแข็งที่แข็งและเย็นเล็กน้อย
เวินหลิงชะงัก นึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้นี้เธอกำลังหลอมรวมพรสวรรค์
เธอเปิดแผงหน้าจอ เริ่มตรวจสอบข้อมูลพรสวรรค์
[สายเลือดอิงหลง] (หนึ่งเดียว)
สกิลใช้งาน 1. [ลมหายใจมังกร・เคลียร์เส้นทาง] (คูลดาวน์: 30 นาที, เวลาใช้งาน: 3 นาที, ใช้: 25 หน่วยปราณวิญญาณ)
เอฟเฟกต์: พ่นกระแสลมสีทองอ่อนนุ่มนวล สามารถเคลียร์สิ่งกีดขวางทางเดินขนาดเล็กได้
หมายเหตุ: ใช้ได้กับทุกสิ่ง รวมถึงสิ่งมีชีวิต เพิ่มตามเลเวลส่วนตัว
สกิลใช้งาน 2. [นำทางด้วยโชค] (คูลดาวน์: 5 นาที, เวลาใช้งาน: 5 นาที, ใช้: 15 หน่วยปราณวิญญาณ)
เอฟเฟกต์: สามารถแสดงตำแหน่งแต้มสิ่งของในระยะใกล้ข้างหน้า และแจ้งเตือนอันตราย
หมายเหตุ: มองเห็นเส้นทางล่วงหน้าได้เพียง 200 กิโลเมตร เพิ่มตามเลเวลส่วนตัว
สกิลติดตัว 1. [กลิ่นอายมงคล] เป้าหมายที่คิดร้าย ตั้งใจปล้นชิงหรือทำร้ายเจ้าของสกิล จะได้รับการสะสมดีบัฟโชคร้ายระดับสูงอย่างต่อเนื่อง
หมายเหตุ: หากเลเวลต่างกันมากเกินไปจะไม่มีผล
สกิลติดตัว 2. [โชคลาภมังกรรวมทรัพย์] เส้นทางที่เจ้าของสกิลผ่าน พื้นที่รีเฟรชของมีค่าสูงและเส้นทางปลอดภัยจะมีความน่าจะเป็นสูงขึ้นมาก และความน่าจะเป็นที่ตนเองจะเจอวิกฤติร้ายแรงจะลดลง
หมายเหตุ: หากเลเวลต่างกันมากเกินไปจะไม่มีผล
คำเตือนพิเศษ: ปัจจุบันอยู่ในสถานะเด็กอ่อน ปีกยังไม่ปลดล็อก สกิลอื่น ๆ ยังไม่ปลดล็อก
เวินหลิงอ่านซ้ำไปมาอย่างไม่เชื่อสายตา กระโดดดีใจหนึ่งครั้ง
“เหยด ตลึง พรสวรรค์นี้เจ๋งมากเลยนะ!”
“ฉันไม่ต้องกังวลว่าจะมองไม่เห็นกล่องสมบัติตอนวิ่งระยะทางแล้ว เพอร์เฟกต์”
“อืมมมม… แต่ว่าไอ้ที่ยังไม่ปลดล็อกนี่มันอะไร?”
“นั่นแน่ะ ดูหน้าต่างค่าสถานะสิ”
เธอคลิกดูข้อมูลแผงหน้าจอของตัวเอง ดังนี้:
[ชื่อ: เวินหลิง]
[ชื่อเล่น: ปลาหมดแรง]
[อายุ: 18] (เด็กอ่อน)
[ค่าสถานะ]
พลัง: 10 (รอทะลวงผ่าน)
ความเร็ว: 10 (รอทะลวงผ่าน)
จิตใจ: 10 (รอทะลวงผ่าน)
โชค: 10⁺ (มองไม่เห็น)
หมายเหตุ: ค่าสถานะของผู้ใหญ่ปกติคือ 10 ทั้งหมด
[รหัสผู้เล่น: 6888888]
“หาเล?”
“เป็น 10 หมดแล้ว? แถมรอทะลวงผ่านอีก ต้องทะลวงผ่านยังไง?”
“ระบบ?”
เวินหลิงสงสัยนิดหน่อย จึงถามหาระบบเพื่อขอคำอธิบาย
ราว ๆ หนึ่งถึงสองวินาทีผ่านไป
“ติ๊ง ตรวจพบว่าผู้เล่นท่านนี้ถึงสถานะรอทะลวงผ่านแล้ว”
“ขอเสริมคำอธิบาย วัสดุที่ต้องใช้ทะลวงผ่านขั้นที่ 1:
1. น้ำใสกลั่นปราณ ×10
คำอธิบาย: แหล่งน้ำพิเศษที่มีปราณวิญญาณเจือจาง แตกต่างจากน้ำดื่มทั่วไป มีโอกาสเจอในกล่องสมบัติริมทางและสถานีเติมเสบียง
2. ผลึกแก่นปราณ ×10
คำอธิบาย: สมบัติล้ำค่าพื้นฐานแห่งฟ้าดิน ภายในหินบรรจุปราณวิญญาณแข็ง มีโอกาสเจอในกล่องสมบัติริมทางและสถานีเติมเสบียง”
“เสริม: หลังจากนี้จะแสดงวัสดุที่ต้องใช้ทะลวงผ่านโดยอัตโนมัติ”
เวินหลิงพยักหน้า แล้วพูดว่า
“อย่างนี้นี่เอง ขอบคุณท่านระบบมากเลยค่ะ~”
“แล้วก็อีกอย่างนะ ฉันมีข้อเสนอแนะเล็ก ๆ อย่างหนึ่ง ในแผงหน้าจอสามารถเพิ่มฟังก์ชันแสดงเวลาได้ไหม?”
“ถ้าไม่รู้เวลาที่แน่นอน มันรู้สึกใจคอไม่ดีเลยนะคะ~”
ระบบเงียบไปครู่หนึ่ง เวินหลิงรู้สึกประหม่าเล็กน้อย กำลังคิดจะอธิบาย
วินาทีต่อมา เสียงกลไกดังขึ้นข้างหูของทุกคน
“ติ๊ง ขณะนี้เพิ่มฟังก์ชันแสดงเวลาแล้ว”
“เพื่อเป็นการขอบคุณผู้เล่น『ปลาหมดแรง』ที่ให้ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับฟังก์ชันเกมและรายงานช่องโหว่ของเกม ขอมอบกล่องสมบัติทองแดงเป็นรางวัลหนึ่งใบ”
เวินหลิงตาเบิกกว้าง รับกล่องสมบัติทองแดงอย่างมีความสุข แล้วเก็บใส่ในรถบ้านอย่างอารมณ์ดี
พลางคิดในใจ ระบบเอาชีวิตรอดนี่ก็ดีไม่เบานี่นา
ในเวลาเดียวกัน ห้องแชทของเขต 8 ก็ระเบิดความวุ่นวาย
[ขำฉันตายเลย]: จริงเหรอ ปรากฏว่าสามารถให้ข้อเสนอแนะกับระบบได้ด้วย?
[หมีสีชมพู]: ไม่สิ เมื่อก่อนฉันก็ลองแล้วนะ แต่ระบบนี้ไม่ยอมตอบฉันเลย
[ชอบกินผักชี]: โห กล่องสมบัติทองแดงเหรอ? ตอนนี้ฉันเคยเห็นแต่กล่องสมบัติธรรมดากับกล่องสมบัติไม้
[ดวงดาวนำโชค]: ไม่รู้สิ ฉันว่าเกมนี้มันค่อนข้างกาก ๆ นะ
[ผู้ค้าส่งวัสดุก่อสร้าง aaa]: เห็นด้วย มันไม่ให้ระดับของกล่องสมบัติมาด้วยซ้ำ ตอนนี้เราก็รู้แค่ ธรรมดา ไม้ และทองแดง
[ใบโคลเวอร์]: ไม่ใช่แค่นั้นนะ เมื่อกี้ฉันดูอัปเดตแผงหน้าจอ นอกจากเพิ่มเวลาแล้ว ตรงค่าสถานะยังเพิ่มคำอธิบายวัสดุทะลวงผ่านอีกด้วย
[ห้ามตีกัน]: ฮ่า ๆ ๆ ในที่สุดก็เห็นเวลาได้แล้ว ก่อนหน้านี้ดูเวลาไม่ได้ ฉันแทบจะอึดอัดตาย
[เฒ่าหวังบ้านข้าง ๆ]: ว่าแต่ ในกล่องสมบัติทองแดงมีอะไรเหรอ @ปลาหมดแรง ท่านผู้นำ ท่านปลา ออกมาเล่าเร็ว ๆ หน่อย!
[ใบโคลเวอร์]: เห็นด้วย ๆ ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน
……
เวินหลิงไม่ได้เห็นข้อความพวกนี้ ตอนนี้เธอกำลังสังเกตตัวเอง
ตอนนั้นหลังจากวางกล่องเสร็จ เธอไม่ได้ตั้งใจจะเปิดตอนนี้
เดิมทีคิดว่าจะวิ่งระยะทางที่กำหนดให้เสร็จก่อน แต่จู่ ๆ ก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้
ตอนที่เกาหัวเมื่อกี้ มือไปโดนอะไรบางอย่าง ตอนนี้คิดดู ก็น่าจะเป็นเขามังกรสินะ
คิดไปคิดมา เวินหลิงเหลือบตาไปเห็นหางที่กำลังแกว่งไปมา
“! นี่คือหางเหรอ? ของฉันเนี่ยนะ?”
เวินหลิงตกใจ หางก็แข็งค้างแล้วหลบไปด้านหลัง ขนที่ปลายหางชี้ตั้งขึ้น
ผ่านไปไม่กี่วินาที เธอถึงรู้ตัวว่านั่นเป็นเรื่องปกติ หางก็เริ่มผ่อนคลายลง
“งั้นก็หมายความว่า ฉันกลายเป็นมังกรจริง ๆ แล้ว! สุดยอดไปเลย!”
“ว่าแต่ ตอนนี้ฉันหน้าตาเป็นยังไงนะ?”
เวินหลิงค่อนข้างสงสัย นึกขึ้นได้ว่ารูปโปรไฟล์ในห้องแชทเป็นรูปถ่ายจริงทั้งนั้น
ถึงแม้เธอจะซ่อนไว้ไม่ให้คนอื่นเห็น แต่ตัวเองยังคงมองเห็นได้
ดังนั้น เวินหลิงจึงคลิกดูรูปโปรไฟล์ของตัวเอง