หลังสู้กันมาสิบกว่ารอบ สัตว์เกราะหินเกราะน้ำเงินก็มีบาดแผลเพิ่มขึ้นหลายแห่ง
เลือดสีแดงคล้ำค่อย ๆ ซึมออกมาตามรอยแตก แล้วไหลลงสู่พื้น
เมื่อเวลาผ่านไป ความเร็วของสัตว์เกราะหินเกราะน้ำเงินก็เริ่มลดลง เสียงหอบหายใจยิ่งหนักหน่วงขึ้น
เวินหลิงมองเห็นจังหวะเหมาะเจาะ จึงฉวยโอกาสตอนที่มันหันหลังให้ กระทืบเท้าพุ่งไปข้างหน้า ใช้【บังคับสายลม】ไถลไปกับพื้นตรงเข้าด้านหน้ามัน
คราวนี้เธอไม่ได้ฟาดกระบี่ แต่พลิกข้อมือจับกระบี่ยาวในแนวขวาง หันคมกระบี่ออกด้านนอก
เวินหลิงรีดปราณวิญญาณที่เหลือในร่างเข้าสู่คมกระบี่อย่างรวดเร็ว ตัวกระบี่เปล่งแสงสีขาวจาง ๆ
เธอตวาดเสียงต่ำ แล้วฟันกระบี่ใส่มัน
“กร๊อบ!”
เสียงแตกหักดังใสกังวาน เกราะสีน้ำเงินเข้มถูกฟันขาดสะบั้นในที่สุด เลือดสีแดงคล้ำพุ่งทะลักออกมาทันที ย้อมพื้นบริเวณกว้างให้กลายเป็นสีแดง
ร่างมหึมาของสัตว์เกราะหินเกราะน้ำเงินชะงักแข็งไปทันที ขาทั้งสี่กระตุกอยู่สองสามครั้ง
จากนั้นมันก็ล้มครืนลงกับพื้น กระเซ็นเป็นละอองเลือด
รอบข้างเงียบลงทันที เหลือเพียงเสียงใบหญ้าเสียดสีกันยามสายลมพัดผ่าน
เวินหลิงยืนอยู่หน้าซากศพ ใช้สองมือเท้าด้ามกระบี่ หอบหายใจหนัก
หลังพักหายใจครู่หนึ่ง เธอก็เดินเข้าไปใกล้ ย่อตัวลง แล้วเริ่มค้นศพ
“คริสตัลสีน้ำเงิน ได้มาแล้ว”
มุมปากเวินหลิงยกขึ้น เธอเก็บคริสตัลใส่กระเป๋าเป้ทันที
เธอก้มมองพื้นอีกครั้ง เนื้อของสัตว์เกราะหินเกราะน้ำเงินตัวนี้น่าจะไม่เลว