คืนนั้นนอนหลับฝันดี
เช้าตรู่ เวินหลิงลุกขึ้นนั่งบนเตียง
"ไม่ไหวแล้ว เมื่อคืนนอนไม่สบายเอาซะเลย"
"ว่าแต่เมื่อคืนเหมือนอากาศจะเย็นลงนะ หนาวนิดหน่อย"
"ดูเหมือนวันนี้ต้องไปเทรดดิงเฮาส์แลกผ้าห่มสักชุดแล้วล่ะ"
"อี๋~"
เวินหลิงขยี้แขนตัวเองเบา ๆ ก่อนจะหยิบเสื้อคลุมที่พาดไว้มาสวม
หลังจากแต่งตัวเสร็จ เธอก็เปิดแผงควบคุมดู
[วันที่สี่]
[เวลาปัจจุบัน: 9:32]
[สภาพอากาศวันนี้: แจ่มใส]
[ระยะทางรายวัน: 0/20 กิโลเมตร]
"หา?"
"ยังแจ่มใสอีก?"
"ก็นะ ระบบบอกตั้งแต่แรกแล้วว่าช่วงเริ่มต้นอากาศจะคงที่"
เวินหลิงเอียงหัวคิด
"ไม่จริงนะ!"
"แล้วทำไมเมื่อคืนถึงเย็นลงล่ะ?"
เวินหลิงงงเป็นไก่ตาแตก ทันใดนั้นก็มีความคิดหนึ่งแวบขึ้นมาในหัว
"คงไม่ใช่ว่าหลังหมดช่วงเริ่มต้นแล้วจะเจออากาศหนาวจัดซะดื้อ ๆ หรอกนะ!"
"ยุ่งยากจริง ๆ"
เวินหลิงส่ายหัวอย่างจนใจ เพราะนี่มันก็แค่ข้อสันนิษฐาน
"ช่างเถอะ ๆ ผ่านวันนี้ให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน"
เธอตัดสินใจไม่ใส่ใจปัญหาเรื่องอากาศเย็นอีกต่อไป แล้วลงจากเตียงไปล้างหน้าล้างตา กินข้าวเช้า
หลังอาหาร เวินหลิงเหลือบมองมุมที่วางหีบสมบัติ แล้วเดินเข้าไปนั่งในห้องคนขับ
"หีบสมบัติ?"
"ไว้เปิดทีหลัง วันนี้วิ่งระยะทางให้ครบก่อน"
เครื่องยนต์คำราม เวินหลิงขับรถบ้านมุ่งหน้าไปข้างหน้าอย่างราบรื่น
ทัศนียภาพสองข้างทางไม่เคยเปลี่ยนไปเลย ซ้ำซากและเลือนหายไปด้านหลัง