เวินหลิงอยู่ในห้องคนขับสักพักก็กลับไปยังพื้นที่พักผ่อน กอดเวินแมวเหมียวแล้วทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง
ใกล้สิ้นสุดช่วงเริ่มต้นแล้ว เธอจึงกดเปิดแชทขึ้นมาดูเล่น ๆ
“ว้าว~”
“ในแชทนี่ครึกครื้นดีจัง ดูท่าแล้วทุกคนคงนอนไม่หลับกันสินะ”
เวินหลิงเลิกคิ้ว มองข้อความที่ไหลผ่านแชทไม่หยุด แล้วถอนหายใจอย่างทึ่ง ๆ
[โฟร์ลีฟโคลเวอร์]: เมื่อกี้ตอนฉันได้ยินประกาศ ฉันดีดตัวจากเตียงเลย!!!
[คนรักผักชี]: คนใหญ่คนโต เมื่อกี้ได้ที่หนึ่งทั้งเซิร์ฟเวอร์อีกแล้ว???
[คุกกี้อารมณ์ร้าย]: เธอเพิ่งได้ที่หนึ่งทะลวงขีดจำกัดส่วนตัวไปไม่กี่วันไม่ใช่เหรอ???
[อ้าบา อ้าบา]: ยานพาหนะเลเวล 2 ที่หนึ่งก็มีประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์นี่นา…
[ฉันคือปลาเค็ม]: สรุปคือ คนนี้เขาได้ที่หนึ่งทั้งส่วนตัว ทั้งยานพาหนะ เก็บเรียบหมดเลย
[ความทรงจำเจ็ดวิ]: คนใหญ่คนโต นี่วัน ๆ คุณมีกี่ชั่วโมงกันแน่???
[แมวเหาะได้]: นี่คุณแน่ใจนะว่าไม่ใช่ลูกรักระบบ?
[ข้าวต้มเปล่า]: เมื่อกี้ตอนได้ยินประกาศ ฉันกำลังดื่มน้ำอยู่ เกือบพุ่งออกมา……
เวินหลิงอ่านถึงตรงนี้ก็ยักยิ้มมุมปาก เลื่อนลงไปสองหน้า เห็นข้อความยังไหลอยู่
[คนรักผักชี]: ตอนนี้ยานพาหนะเธอเลเวลไหนแล้ว?
[อ้าบา อ้าบา]: เมื่อกี้ประกาศอัปเลเวล 2 ตอนนี้คนใหญ่คนโตน่าจะยานพาหนะเลเวล 2 แล้ว
[ฉันคือลูกเอเลี่ยนเหรอ]: ฮืออออ อิจฉาจัง เมื่อไหร่ฉันจะถึงเงื่อนไขอัปเลเวลได้เร็ว ๆ บ้างนะ~