เพื่อความปลอดภัย เวินหลิงเสริมใบเลื่อยลมเข้าไปอีกหลายครั้ง
หลังจากโงนเงนอยู่สองครั้ง มันก็ล้มลง
ร่างของมันกระแทกกล่องโลหะที่อยู่ข้าง ๆ ส่งเสียงทึบดังขึ้น
ของเหลวสีน้ำเงินไหลออกจากปากและจมูก แผ่กระจายไปบนพื้นน้ำแข็ง
เวินหลิงถอยหลังไปครึ่งก้าว แล้วเก็บมือกลับ
“น่าจะพอแล้ว”
เจ้าทดลองไม่ลุกขึ้น ขาหน้าของมันกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะหยุดนิ่งไปโดยสิ้นเชิง
หลินเชินเดินเข้ามาจากด้านข้าง มองเจ้าทดลองที่ล้มอยู่
“มันตายแล้ว”
เสวียเถาเดินตามเข้ามาด้วย น้ำเสียงยังหอบหายใจไม่เป็นปกติ
“ยังดี……”
ทั้งสามมองหน้ากัน รอให้ดันเจี้ยนสิ้นสุดลง
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันคือ ระบบเริ่มส่งเสียงไฟฟ้าชอร์ตแปร่ง ๆ
“ติ๊ง ภารกิจ……ซ่า……สำเร็จแล้ว……”
“ยินดีด้วย……ซ่า……”
“คำเตือน……ข้อมูลดันเจี้ยนผิดพลาด…ซ่า……”
“กำลังจะบัง…คับ…เตะ……ซ่า……ออก”
เสียงแจ้งเตือนสิ้นสุดลง ทั้งสามสบตากันด้วยความงุนงง
วินาทีต่อมา พื้นที่ดันเจี้ยนทั้งหมดก็เริ่มสั่นไหว
ทั้งสามยังไม่ทันได้ร่ำลา ก็ถูกเตะออกไปเสียแล้ว
เพียงชั่วพริบตา เวินหลิงก็กลับมาอยู่ในรถบ้านของตัวเอง
เวินแมวเหมียวเกาะไหล่เวินหลิงแน่น ขดตัวเป็นก้อน ดูหวาดกลัวอยู่บ้าง
เธอตบเวินแมวเหมียวเบา ๆ เพื่อปลอบใจ ก่อนเอ่ยถามอย่างสงสัย
“ระบบ? นี่มันเกิดอะไรขึ้น……”
ข้อความในช่องแชตก็ระเบิดขึ้นมาแล้ว ข้อความไหลผ่านไม่หยุด
เวินหลิงอ่านจนตาลาย มองเห็นชัด ๆ แค่บางข้อความเป็นครั้งคราว
【ต้นหญ้ากลิ้ง】: พวกผู้บริหารระดับสูง ไปตายซะ!