เวินหลิงเปิดแผงข้อมูลส่วนตัวขึ้นมาอย่างคล่องมือ แล้วกวาดตามองวัสดุที่สะสมไว้ช่วงหลัง
คริสตัลนิวเคลียส์สีขาวสะสมไว้ได้ถึงสิบเอ็ดเม็ด หินวิญญาณระดับต้นก็ครบจำนวนแล้ว
“เยี่ยมเลย วัสดุทะลวงขีดจำกัดขั้นสามครบแล้ว!”
เธอมองแผงค่าสถานะของตัวเองอีกครั้ง แล้วกินโอสถเพิ่มค่าสถานะที่เก็บไว้ในมิติทั้งหมดลงไป
ไม่นาน ค่าสถานะของเวินหลิงทุกด้านก็ถึงขีดจำกัดสำหรับการทะลวงพอดี
“อืมฮึ่ม~ เยี่ยมไปเลย!”
“รอวันไหนก็ไม่สู้ลงมือวันนี้ งั้นทะลวงตอนนี้เลยแล้วกัน”
เธอสูดหายใจลึก ๆ แล้วสั่งเริ่มการทะลวง
ทันทีที่ความคิดผุดขึ้น วัสดุทะลวงขีดจำกัดทั้งหมดในเป้มิติก็หายวับไป
วัสดุกองนั้นแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงเจิดจ้าสายหนึ่ง พุ่งตรงเข้าไปในอกของเธอ
ขณะเดียวกัน [เกล็ดอิงหลง] ที่นอนสงบนิ่งอยู่ในส่วนลึกของมิติมาโดยตลอดก็สั่นไหวขึ้นมา
ข้างหูของเวินหลิงราวกับมีเสียงคำรามของมังกรดังก้องทะลวงกาลเวลาย้อนสู่อดีต จากนั้นแสงสีน้ำเงินอมม่วงก็ระเบิดออกจากร่างของเธอ
แสงนั้นควบแน่นขึ้นรอบกายเวินหลิงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะค่อย ๆ ก่อตัวเป็นดักแสง
เวินแมวเหมียวที่เดิมหมอบอยู่ในอ้อมแขนของเธอถูกแสงดีดกระเด็นออกไปอย่างแรง กลิ้งไปสองตลบบนที่นอน
เจ้าตัวเล็กมึนงงอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลุกขึ้น แล้วเดินวนไปวนมาอย่างกระวนกระวายอยู่ด้านนอกดักแสง ส่งเสียง “จี๊ด ๆ” อย่างร้อนใจ
ช่องแชตก็พลันแตกตื่นขึ้นมาทันที
[ต้าจวี๋]: บ้าเอ๊ย ทำไมจู่ ๆ เธอถึงถูกแสงห่อหุ้มไว้ล่ะ? การทะลวงขีดจำกัดนี่ดูไฮเทคชะมัด
[ลิ้นจี่เยลลี่]: ใจเย็น ๆ น่าจะเป็นเพราะสายเลือดของเธอ