เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นอีกครั้ง “กำจัดมอนสเตอร์ระลอกที่สองเสร็จสิ้น ระลอกที่สามกำลังจะถูกสร้างขึ้น”
“ต้องการดำเนินการต่อหรือไม่”
เวินหลิงร่อนลงสู่พื้น ตบมือสองสามทีแล้วพ่นลมหายใจออกมา แก้มแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น
“เอ๊ะ ระลอกที่สามพักไว้ก่อนได้ไหม ขอพักสักหน่อยก่อน”
พูดจบ เธอก็กระโดดลงจากเวทีประลอง
“ป้าเสวี่ย ที่นี่ใช้งานได้ดีจริง ๆ! ต่อไปฉันมาที่นี่ทุกวันได้ไหม”
ป้าเสวี่ยมองท่าทางที่ยังสู้ไม่หนำใจของเธอแล้วอดหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้
“สมกับเป็นลูกสัตว์จริง ๆ พลังเหลือล้น เธอเป็นคนแรกเลยที่ยังคุยกันไม่ทันสองประโยคก็พุ่งเข้าไปสู้แล้ว”
จากนั้นนางก็หันไปหยิบการ์ดผลึกสีฟ้าน้ำแข็งใบหนึ่งจากลิ้นชักเคาน์เตอร์ แล้วยื่นให้เวินหลิง
“รับไป บัตรสิทธิพิเศษลูกสัตว์”
“ใช้บัตรนี้ เธอเข้ามาสู้ฟรีได้วันละสามสิบนาที”
เวินหลิงรับการ์ดมา พลิกดูไปมาสองรอบ ก่อนจะดีใจขึ้นมาทันที
“ขอบคุณค่ะ ป้าเสวี่ย! พรุ่งนี้ฉันมาอีกนะ!”
เวินหลิงเก็บการ์ดแนบตัว หันหลังเดินไปได้สองก้าวก็พลันหยุด
เธอหันกลับไปมองป้าเสวี่ยที่ยืนพิงเคาน์เตอร์อยู่
“จริงสิ ป้าเสวี่ย วันนี้ฉันยังเข้าไปฝึกต่อได้ไหม”
ป้าเสวี่ยกอดอกแล้วหัวเราะเบา ๆ
“ได้สิ วันแรกที่ได้สิทธิพิเศษลูกสัตว์ไม่จำกัดเวลา อยากฝึกถึงกี่โมงก็ได้”
“คนอื่นต้องเสียเงินนะ สู้ ๆ ล่ะ”
ป้าเสวี่ยก้มหน้าครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะยกนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วเพื่อเน้นย้ำ
“แต่มีกฎอยู่ข้อหนึ่ง!”
“เธอต้องออกจากสถานีเติมเสบียงก่อนเที่ยงคืน พอถึงเที่ยงคืน สถานที่ทดสอบแห่งนี้จะรีเฟรช แล้วหายไปจากที่เดิม”