เวินหลิงนั่งลงบนที่นั่งคนขับแล้วสตาร์ตเครื่องยนต์
เธอกำพวงมาลัยไว้แน่น หางที่อยู่ด้านหลังเบาะแกว่งไปมาอย่างตื่นเต้น
หลังมื้อกลางวัน รถบ้านก็บดผ่านหิมะที่ทับถมหนาเตอะแล้วเริ่มมุ่งหน้าไปข้างหน้า
เวินแมวเหมียวขดตัวอยู่บนศีรษะของเวินหลิง ง่วงงุนจนแทบจะหลับ ไม่นานก็ผล็อยหลับไป ก่อนจะตื่นขึ้นมาส่งเสียงกรนเบา ๆ
หลังจากขับมาได้กว่าสองชั่วโมง เวินแมวเหมียวก็ตื่น
มันกอดเขามังกรของเวินหลิงไว้ แล้วส่งเสียงงึมงำออดอ้อน
ในมุมมองของเวินหลิง มีข้อความแดนซ์หลายบรรทัดลอยผ่านไป ต่างพากันแซวฉากตรงหน้าที่กำลังแสดงโชว์กระรอกดูดมังกรกันอยู่
ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลง หิมะบาง ๆ เริ่มโปรยปรายลงมานอกหน้าต่างอีกครั้ง
ยามพลบค่ำ หน้าจอสถานะเด้งข้อความขึ้นมาหนึ่งรายการ เป็นข้อความที่หลินเชินส่งมา
【ขำตายแล้ว】: เอามื้อเย็นไปลงขายในเทรดดิงเฮาส์แล้ว เพิ่งยกออกจากกระทะ อย่าลืมกินนะ
เวินหลิงจอดรถ ตอบกลับไปว่า “ได้เลย” แล้วนำมื้อเย็นออกมา
เธอไม่ได้แวะไปที่พื้นที่พักผ่อน แต่แกะห่ออาหารทันที
เธอนั่งกินข้าวลวก ๆ สองคำบนที่นั่งคนขับ แล้วคีบเนื้อเข้าปากหนึ่งตะเกียบเพื่อรองท้อง
จากนั้นก็อุ้มเวินแมวเหมียวลงมาวางบนที่นั่งข้างคนขับ ให้มันกินข้าว
พอเห็นเวินแมวเหมียวก้มหน้าก้มตากินอย่างขยันขันแข็ง เวินหลิงก็กลับมานั่งตัวตรง แล้วเหยียบคันเร่งมิดทันที
เครื่องยนต์ของรถบ้านคำรามต่ำ ๆ ท่ามกลางลมและหิมะ เธอเร่งขึ้นเกียร์สูงสุดในพริบตา รถบ้านพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว