บนถนนสายเล็กอันมืดมิด นอกจากเฉินมู่แล้วก็ไม่มีคนเดินผ่านเลย
ลมหนาวพัดกรูขึ้นมา อุณหภูมิรอบข้างค่อย ๆ ลดต่ำลง
ไม่รู้เพราะอะไร ไฟถนนสลัว ๆ ด้านหน้ากะพริบสองครั้งก่อนจะดับไป
เฉินมู่รู้ดีว่า ลางผิดปกติเหล่านี้ล้วนหมายความว่าเขาถูกผีเร่ร่อนพัวพันเข้าแล้ว!
ผีเร่ร่อนที่ว่านี้คือผีที่ล่องลอยอยู่นอกฉากพิศวง
ผีประเภทนี้จะปรากฏตัวที่ไหนและเมื่อใดก็ได้โดยไม่มีแบบแผน
บางทีคุณอาจกำลังเดินห้าง แค่แวะเข้าห้องน้ำก็เจอผีตัวหนึ่งเข้าแล้ว
หรือบางทีตอนคุณหลับตาสระผมอยู่ในห้องน้ำ ผีตัวหนึ่งก็อาจโผล่มาเงียบ ๆ ด้านหลัง...
เมื่อโลกาวินาศพิศวงดำเนินต่อไป เหตุการณ์แบบนี้ก็จะยิ่งเกิดบ่อยขึ้น
แม้แต่การเดินบนถนนตอนกลางคืนก็ไม่ปลอดภัยแล้ว กระทั่งถนนเล็ก ๆ นอกโรงเรียนยังเจอผีเร่ร่อนได้ นี่เป็นสัญญาณว่าโลกาวินาศพิศวงกำลังเลวร้ายลงเรื่อย ๆ
เฉินมู่หยุดเดิน ยืนนิ่งอยู่กับที่
ใต้ไฟถนนที่ดับมืด มีเงาดำทะมึนหลายร่างเดินออกมา
พวกมันสวมสูท ผูกเนกไท มือถือกระเป๋าเอกสาร ดูคล้ายพนักงานขาย
หากเข้าไปดูใกล้ ๆ ก็จะเห็นว่าใบหน้าของพวกมันซีดเผือดราวกับคนตาย
เห็นได้ชัดว่าพวกมันเป็นผี!
«คุณครับ รบกวนสักครู่ พวกเราเป็นพนักงานเสนอสินเชื่อ อยากทราบว่าคุณต้องการกู้เงินไหมครับ?»
ผีที่เป็นหัวหน้าพูดขึ้น ใบหน้าซีดเผือดของมันฝืนยิ้มอย่างแข็งกระด้าง
พอมองในความมืด สีหน้าของมันชวนขนลุกเป็นพิเศษ
«ขอโทษนะครับ ผมไม่ต้องการ»
เฉินมู่ขมวดคิ้วปฏิเสธ
เขายังมีธุระสำคัญต้องทำ คนขับรถรออยู่ตรงทางแยกข้างหน้าแล้ว เขาต้องไปซื้อบ้านหลังใหญ่ที่เรือนสวนซานสุ่ย จะมีเวลาไปคุยเรื่อยเปื่อยกับผีไม่กี่ตัวได้ยังไง