เฉินมู่หยิบมีดสั้นขึ้นมา สายตาของนักเรียนทั้งห้องก็จับจ้องมาที่เขาทันที
“พระเจ้า! ในที่สุดเฉินมู่ก็ลงมือแล้ว!”
“ดีเหลือเกิน!”
“เฉินมู่ต้องมองออกแล้วว่าทางรอดอยู่ตรงไหน สิ่งประหลาดคงซ่อนต่อไปไม่ไหวแล้ว ฮ่า ๆ ๆ”
“ฉันขอประกาศว่าเฉินมู่คือนักเรียนที่เก่งที่สุดในโรงเรียน!”
“เขาเก่งเหมือนที่ลือกันจริง ๆ ถ้าเขาเป็นแฟนฉันก็คงดี...”
ท่ามกลางสายตาของเพื่อนร่วมชั้นทั้งห้อง เฉินมู่ถือมีดสั้นเดินไปยังแถวหลังของห้องเรียน
บนแท่นบรรยาย แววตาของอาจารย์คุมสอบยังคงฉายความดูแคลน
สำหรับอาจารย์คุมสอบ สิ่งที่เด็กกลุ่มนี้ทำก็เป็นแค่การเล่นสนุกของเด็กน้อยที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมเท่านั้น
เด็กพวกนี้จะไปหาเส้นทางรอดพบได้อย่างไร?
อาจารย์คุมสอบยอมรับว่า แม้แต่ตัวเธอเอง หากไม่รู้คำตอบ ก็ไม่มีทางสอบผ่านได้อย่างแน่นอน
เด็กที่ชื่อเฉินมู่คนนั้นก็แค่ดิ้นรนเฮือกสุดท้ายก่อนตายเท่านั้น
ไม่นาน เฉินมู่ก็เดินมาหยุดตรงหน้าเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
“ฉันรู้ว่าเธอซ่อนอยู่ตรงนี้”
เฉินมู่พูดกับเด็กผู้หญิงคนนั้น
เด็กผู้หญิงไม่ตอบแม้แต่คำเดียว ราวกับเป็นสิ่งประหลาด ดวงตาจ้องเขม็งไปข้างหน้า
แต่การกระทำของเฉินมู่กลับทำให้นักเรียนในห้องแตกตื่นกันไปหมด
“เฉินมู่สงสัยว่าหวังเสี่ยวเสี่ยวเป็นสิ่งประหลาดเหรอ?”
“เป็นไปไม่ได้! ก่อนหน้านี้หวังเสี่ยวเสี่ยวยังพูดอยู่เลย เธอจะเป็นสิ่งประหลาดได้ยังไง!”
“ใช่แล้ว ตอนนี้หวังเสี่ยวเสี่ยวไม่พูด ฉันเดาว่าเป็นเพราะกฎต่างหาก!”