เฉินมู่มองคนไข้ที่นอนอยู่บนเตียงผ่าตัด พลางเผยรอยยิ้มลึกลับออกมา
คนไข้ถูกซ้อมจนเจ็บหนักอยู่แล้ว พอเห็นรอยยิ้มลึกลับของเฉินมู่ ก็อดรู้สึกขนลุกไม่ได้
มันนึกทบทวนอย่างละเอียดว่าตัวเองไม่น่าจะไปล่วงเกินมนุษย์คนนี้มาก่อนนี่นา
ตั้งแต่โลกาวินาศพิศวงมาเยือนจนถึงตอนนี้ มันฆ่ามนุษย์ไปสามคน กินไปสองคน แต่หมอเฉินที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ มันมั่นใจว่าไม่เคยเจอเขามาก่อน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องล่วงเกินเลย!
แต่ทำไมหมอเฉินถึงมองฉันด้วยสายตาแบบนั้นล่ะ
กลัวจังเลย~
ก็เป็นอย่างที่คนไข้คิดจริง ๆ ชาตินี้มันไม่เคยล่วงเกินเฉินมู่ แต่โปรดสังเกตให้ดี นั่นคือ “ชาตินี้”!
ในชาติก่อนของเฉินมู่ สิ่งประหลาดตัวนี้ล่วงเกินเขาเข้าอย่างจัง!
ช่วงเวลาเดียวกันนี้ในตอนนั้น เฉินมู่ยังเป็นมือใหม่ ไม่มีเงิน ไม่มีอำนาจ เหมือนคนส่วนใหญ่ที่ดิ้นรนเอาชีวิตรอดในโลกาวินาศพิศวง ตัวเล็กจ้อยราวกับฝุ่นผง
โชคร้ายที่เฉินมู่ดันเจอสิ่งประหลาดตัวนี้ แถมยังพลาดตกหลุมพรางของมันและละเมิดกฎเข้า
แน่นอนว่าเฉินมู่จึงถูกสิ่งประหลาดโจมตี
แม้สุดท้ายเฉินมู่จะหนีรอดมาได้อย่างหวุดหวิด แต่ระหว่างหลบหนี เขาก็ถูกตัดนิ้วไปหนึ่งนิ้ว!
สิ่งประหลาดตัวนี้เป็นหนึ่งในสิ่งประหลาดไม่กี่ตัวในโลกาวินาศพิศวงที่เคยทำให้เฉินมู่บาดเจ็บ!
ความเจ็บปวดราวกับนิ้วทั้งสิบเชื่อมถึงหัวใจนั้น เฉินมู่จดจำได้ไปชั่วชีวิต
ถ้าไม่ใช่เพราะโชคดี ตอนนั้นเขาคงตายด้วยน้ำมือของสิ่งประหลาดตัวนี้ไปแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการได้กลับชาติมาเกิดใหม่ในภายหลัง
อย่ามองว่าสิ่งประหลาดน่าสงสารในตอนนี้ เพราะสถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นได้จากการที่เฉินมู่แข็งแกร่งมาก