“พี่ชาย ผมเป็นคนพูดความจริง โรงอาหารเที่ยงคืนก็แค่ร้านเล็ก ๆ เอง... คุณพูดแบบนี้ทำเอาผมลำบากใจนะ” เฉินมู่ส่ายหน้าถอนหายใจ ทำท่าราวกับเสียดายที่อีกฝ่ายไม่เอาไหน
เจ้าของร้านโครงกระดูกชะงักไปเล็กน้อย ก่อนรีบเปลี่ยนคำพูด
“คุณเฉิน ผมหมายความว่า คุณซื้อไปไม่มีทางขาดทุนแน่นอน แต่คุณก็ช่วยเห็นใจผมหน่อย โรงอาหารเที่ยงคืนแห่งนี้... ราคาค่อนข้างสูง ไม่ทราบว่าคุณมีกำลังซื้อหรือเปล่า...”
มันกลัวว่าเฉินมู่จะจ่ายเงินไม่ไหว!
“บอกราคามา” เฉินมู่กล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“สองล้าน... ไม่สิ หนึ่งล้านห้าแสน! เงินผีหนึ่งล้านห้าแสน!” เจ้าของร้านโครงกระดูกหยั่งเชิง
ตามปกติแล้ว แม้โรงอาหารเที่ยงคืนจะดำเนินกิจการไม่ดี แต่ก็ยังมีมูลค่าถึงเงินผีสองล้าน
เพียงแต่ตอนนี้โรงอาหารเที่ยงคืนขาดทุนอย่างหนัก เจ้าของร้านโครงกระดูกจึงยอมเฉือนเนื้อ ลดราคาไปห้าแสนเพื่อรีบสลัดภาระร้อน ๆ นี้ทิ้ง
ราคานี้ใกล้เคียงกับราคาต่ำสุดที่เจ้าของร้านโครงกระดูกยอมรับได้แล้ว ถ้าต่ำกว่าหนึ่งล้าน มันไม่มีทางขายเด็ดขาด
“ฉันขอลดอีกห้าแสน ฉันจ่ายเงินผีหนึ่งล้าน ซื้อโรงอาหารเที่ยงคืน!” เฉินมู่กล่าว
“ลดอีกห้าแสน... เอาอย่างนี้ ลดให้แค่สามแสนก็แล้วกัน คุณก็รู้อยู่...”
“จ่ายสด ส่งเงินรับของ จ่ายเต็มจำนวน ไม่หักเงินค้างจ่ายไว้”
เจ้าของร้านโครงกระดูกพูดยังไม่ทันจบก็หยุดกึก มันนึกว่าตัวเองฟังผิดไป