เก้าโมงครึ่งยามเช้า
เฉินมู่ตื่นจากฝัน
เตียงที่บ้านนอนสบายจริง ๆ หมอนก็สูงกำลังดี ทว่าเฉินมู่พลิกตัวไปมาจนนอนไม่ค่อยหลับ โชคดีที่เรี่ยวแรงฟื้นคืนมาแล้ว
หลังแปรงฟันล้างหน้า เฉินมู่หยิบขนมปังจากตู้เย็นมาก้อนหนึ่ง เคี้ยวเป็นอาหารเช้าไปพลาง คิดถึงแผนการขั้นต่อไปไปพลาง
ตอนนี้โลกาวินาศพิศวงเพิ่งเริ่มต้นขึ้น ยังไม่มีใครเก็บไอเทมซ่อนเร้นในฉากพิศวงหลายแห่งไป
ผู้คนในเวลานี้ต่างหลีกหนีฉากพิศวงแทบไม่ทัน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการตั้งใจเข้าไปค้นหาไอเทมซ่อนเร้น
ต้องรอให้ผ่านไปหนึ่งปี เมื่อผู้คนพบว่าหากไม่มีไอเทมและไม่มีฝีมือ สุดท้ายก็ต้องตาย ถึงตอนนั้นจึงจะมีคนมากมายเสี่ยงชีวิตเข้าไปในฉากพิศวงเพื่อค้นหาไอเทมซ่อนเร้นต่าง ๆ
ระหว่างนั้น มีคนพบไอเทมระดับราชันผีอันหายาก แล้วทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดในพริบตา
เฉินมู่เป็นพวกที่รู้ตัวช้า กว่าจะเริ่มกัดฟันเข้าไปสำรวจฉากพิศวงต่าง ๆ ด้วยตัวเอง ก็ล่วงเลยไปถึงสองปีหลังโลกาวินาศพิศวงเริ่มต้น
ทว่าตอนนั้นก็สายไปแล้ว ไอเทมหายากจำนวนมากถูกกวาดไปจนเกลี้ยง
เมื่อได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ในโลกาวินาศพิศวงได้หนึ่งเดือน เฉินมู่ย่อมไม่ยอมเดินซ้ำรอยเดิม!
ในเวลานี้ฉากพิศวงกำลังเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ ไอเทมข้างในก็ยังไม่มีใครเก็บไป กล่าวได้ว่าทุกแห่งล้วนซุกซ่อนสมบัติไว้!
ส่วนเฉินมู่ในฐานะผู้เกิดใหม่ ย่อมรู้ตำแหน่งของสมบัติเหล่านั้น รวมถึงวิธีได้มันมาด้วย
ถ้าไม่กวาดไอเทมระดับราชันผีมาให้หมด ก็เท่ากับทำให้การได้มีชีวิตใหม่ของตัวเองสูญเปล่า!