เฉียวเซวียนโผล่พ้นผิวน้ำ เงยหน้ามองหลู่ซางหลิงที่ถูกถานซวี่กุมข้อมือไว้และปกป้องจนปลอดภัย ในใจทั้งริษยาทั้งขุ่นเคือง
คิดดูแล้ว นางทุ่มเทแทบตายเพื่อสิทธิ์ในการออกเดตจนสภาพมอมแมมไปทั้งตัว แต่หลู่ซางหลิงกลับไม่ต้องทำอะไรเลยก็ชนะทุกอย่าง ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี
「หลู่ซางหลิง! ถ้าแน่จริงก็มาสู้กับข้าตัวต่อตัว!」
「ใครจะไปสนเจ้า」หลู่ซางหลิงยิ้มบาง ๆ อย่างเกียจคร้าน
อีกด้านหนึ่ง ซ่งโยวโยวกับเวินชิงเหยียนได้รับผลกระทบไปด้วย เท้าพลันลื่นจนทั้งคู่เซถลาลงไปทางผิวน้ำ
ซ่งโยวโยวรีบคว้าชายเสื้อของเจิ้งฉงชีไว้ด้วยความลนลาน
ร่างเจิ้งฉงชีโอนเอนวูบหนึ่ง ก่อนจะทรงตัวได้อย่างรวดเร็ว
หางตาเหลือบเห็นเวินชิงเหยียนกำลังจะตกลงไป เจิ้งฉงชีจึงคว้าข้อมือนางไว้ทันที แล้วกระชากกลับขึ้นมาอย่างแรง
ซ่งโยวโยวเห็นเช่นนั้นก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโมโห พลันผลักเวินชิงเหยียนไปทันที
เจิ้งฉงชีถูกแรงผลักพาให้เซถลา ซ่งโยวโยวรีบคว้าเขาไว้
น้ำหนักบนแพลอยน้ำเอนไปทางทั้งสามคน ฝั่งหลู่ซางหลิงกับถานซวี่จึงพลันเสียสมดุล แพเชิดขึ้นและเอียงกะทันหัน
ทั้งคู่ถูกบังคับให้ไถลไปตรงกลาง ถานซวี่ตะโกนเสียงดังว่า「ปล่อยมือ」
ซ่งโยวโยวเป็นคนแรกที่ได้สติและปล่อยมือ
ถึงนางจะไม่ค่อยอยากให้เจิ้งฉงชีตกรอบ แต่ผู้ชนะในเกมนี้มีเพียงคนเดียว นางไม่อยากถูกสองคนนั้นลากตกน้ำไปด้วย
เมื่อแรงที่เกาะอยู่บนตัวคลายลง เจิ้งฉงชีก็ร่วงลงไปทันที
น้ำทะเลเอ่อขึ้นมาถึงหลังเท้า เจิ้งฉงชีลังเลเพียงชั่ววินาที ก่อนจะตัดสินใจปล่อยมือจากเวินชิงเหยียน