อิ่นช่านถ่ายเสร็จแล้ว ทุกคนยังไม่ทันพูดอะไร เจ้าตัวก็หน้าแดงก่ำขึ้นมาก่อน
เขากลับไปนั่งอีกครั้ง คล้ายคิดจะกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วน จึงคว้าแก้วน้ำข้างมือขึ้นมาแล้วเงยหน้าดื่มรวดเดียวไปอึกใหญ่
หลู่ซางหลิงเหลือบเห็นภาพนั้นจากหางตา แต่สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง
ถานซวี่มองตามสายตาของหลู่ซางหลิง แววตาพลันหรี่ลง สีหน้าเย็นชาลงอย่างสิ้นเชิง
หลู่ซางหลิงไม่พูดอะไร เพียงเอื้อมมือไปกุมมือถานซวี่ใต้โต๊ะ สอดปลายนิ้วเข้าไปในซอกนิ้วของเขา แล้วลูบไล้แผ่วเบาราวกับกำลังปลอบโยน
【อิ่นช่านมายุ่งเกี่ยวอะไรอีกล่ะ? เขาไม่ได้ชอบเฉียวเซวียนหรือไง?】
【ก็ไม่ได้ถึงกับชอบหรอกมั้ง? หลัก ๆ คืออิ่นช่านนิสัยดี เคยร่วมงานกับเฉียวเซวียนอยู่หลายครั้ง เลยส่งข้อความหาเจ้าหล่อน】
【ตัวตลกชัด ๆ】
【อิ่นช่านดื่มน้ำของซางหลิงหรือเปล่า?】
【คงไม่ทันสังเกต】
เกมดำเนินต่อ คราวนี้ถึงตาเฉียวเซวียน
หลังจากเฉียวเซวียนเลือกตอบคำถามตามจริง ซานเยว่ก็เริ่มถามว่า “เจ้าทำบัญชีสื่อด้วยตัวเองเพราะชอบ หรืออยากมีชื่อเสียง?”
เฉียวเซวียนกลอกตา “ถามอะไรไร้สาระ? ถ้าข้าไม่อยากมีชื่อเสียง จะทำบัญชีสื่อไปทำไม? ว่างนักหรือ?”
เกมดำเนินต่อไปอีกหลายรอบ ก่อนที่ปากขวดจะชี้มาทางถานซวี่
“ตอบคำถามตามจริง”
ซานเยว่ฉวยโอกาสถามก่อน “ท่านทนายถาน คนอย่างท่านคงไม่เคยขาดสตรีอยู่รอบกาย ข้าอยากรู้ว่าท่านมาร่วมรายการหาคู่ทำไม?”
“คนที่เป็นทนายได้ล้วนมีเหตุผล ข้าไม่คิดว่าท่านจะมาเพื่อแสวงหารักแท้เพียงอย่างเดียว”
วันที่พบกันครั้งแรก ซานเยว่รู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าเขากับถานซวี่เป็นคนประเภทเดียวกัน