ประตูห้องน้ำเปิดออก ไอร้อนที่อบอวลด้วยกลิ่นหอมของดอกซากุระพลันทะลักออกมา
หลู่ซางหลิงโผล่หน้าออกมาครึ่งหนึ่ง น้ำเสียงอ่อนหวาน “พี่คะ ช่วยเป่าผมให้หน่อย”
เซี่ยหลินอวี่ละสายตาจากเอกสาร เงยหน้ามองหลู่ซางหลิงแวบหนึ่ง ก่อนสายตาจะไปหยุดอยู่บนเรือนผมเปียกชุ่มของเธอ
เซี่ยหลินอวี่ปิดเอกสาร ลุกขึ้นเดินไปหาหลู่ซางหลิง
ไอน้ำอบอวลอยู่ทั่วห้องน้ำ หลู่ซางหลิงยืนอยู่หน้ากระจก รอให้เซี่ยหลินอวี่ช่วยเป่าผมให้
เซี่ยหลินอวี่เสียบปลั๊ก กดสวิตช์ แล้วสอดนิ้วผ่านเส้นผมของหลู่ซางหลิง
หยดน้ำไหลตามเส้นผม หยดลงบนไหปลาร้าสวยงามของหลู่ซางหลิง ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนลงมาตามคอเสื้อชุดนอน
เซี่ยหลินอวี่ก้มตาลง สายตาเผลอมองตามไป ก่อนจะรีบชักกลับมา
เซี่ยหลินอวี่เบือนหน้าหนี บังคับตัวเองให้จดจ่ออยู่กับเส้นผมของหลู่ซางหลิง
เสียงหึ่งเบา ๆ ของไดร์เป่าผมดังก้องไปทั่วห้องน้ำ ลมอุ่นพัดพากลิ่นหอมจาง ๆ ของเส้นผม อบอวลให้อากาศอุ่นขึ้น
บนกระจกมีไอน้ำเกาะเป็นฝ้าบาง ๆ เงาของทั้งคู่จึงพร่าเลือนและดูนุ่มนวล
หลู่ซางหลิงยกมือขึ้น ใช้นิ้ววาดรูปแมวน้อยง่าย ๆ ลงบนกระจก
เจ้าแมวน้อยเชิดหน้าสูง ท่าทางหยิ่งผยองอย่างยิ่ง
จากนั้นหลู่ซางหลิงก็วาดหมาน้อยหมอบอยู่ข้างแมวเพิ่มอีกตัว
หมาน้อยแลบลิ้น หางชี้โด่ ท่าทางประจบประแจง ราวกับพร้อมทำตามคำสั่งของท่านแมวทุกอย่าง
“วาดอะไรอยู่เหรอ” เซี่ยหลินอวี่ยกมุมปากขึ้น ทั้งที่รู้คำตอบดีแต่ก็ยังแกล้งถาม