“อย่างไร ยังไม่ยอมรับอีกหรือ?”
“ลองไปถามดูทั่ววิทยาลัยเซิ่งหลานอินสิ ไม่ว่าชายหรือหญิง ใครบ้างไม่อยากเป็นสุนัขรับใช้พี่หลิง?”
ซ่างกวนโยวหรานยกมุมปากขึ้น แค่นยิ้มเยาะอย่างมีเลศนัย
เซี่ยงหน่วนย่อมรู้ดี
วิทยาลัยขุนนางเซิ่งหลานอินเป็นมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในจักรวรรดิ ที่นี่มีทั้งทรัพยากรและคณาจารย์ชั้นเลิศ เป็นสถาบันชั้นสูงที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อทายาทตระกูลขุนนางโดยเฉพาะ ทั้งยังเป็นเวทีแห่งชื่อเสียงและผลประโยชน์ระดับสูงสุด ซึ่งผู้คนใช้ความมั่งคั่งและอำนาจตัดสินทุกสิ่ง
ที่นี่ นักศึกษาไม่ถูกตัดสินด้วยผลการเรียน แต่แบ่งระดับกันตามชาติกำเนิด ทรัพย์สิน และฐานะของตระกูล ตั้งแต่วันแรกที่เข้าเรียนก็จะได้รับการจัดกลุ่มสังคมไว้ล่วงหน้า และแบ่งสรรทรัพยากรภายในวิทยาลัยตามระดับชั้น
ที่นี่ สภานักศึกษาปกครองทุกสิ่ง อำนาจอยู่เหนือทั้งอาจารย์และอธิการบดี เป็นผู้มีอำนาจเด็ดขาดที่แท้จริงของวิทยาลัยแห่งนี้
ส่วนผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของอำนาจ ก็คือทายาทจากสี่ตระกูลมหาเศรษฐีผู้กุมเส้นเลือดเศรษฐกิจและทรัพยากรทั่วทั้งจักรวรรดิ ได้แก่ หลู่ซางหลิง ฉวีจื่อติง มู่หรงอู๋ และซ่างกวนโยวหราน
ในบรรดาทั้งสี่ หลู่ซางหลิงดำรงตำแหน่งประธานสภานักศึกษา ส่วนอีกสามคนเป็นรองประธาน อำนาจจึงรวมศูนย์อยู่ที่คนกลุ่มนี้อย่างสูง
ภายนอกทั้งสี่ดูเสมอภาคกัน ทว่าความจริงแล้ว มีเพียงหลู่ซางหลิงคนเดียวที่ยืนอยู่บนยอดสูงสุดของพีระมิดชนชั้น
ในฐานะทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง ทุกสิ่งในเซิ่งหลานอินล้วนขึ้นอยู่กับคำตัดสินของหลู่ซางหลิง รองประธานและหัวหน้าฝ่ายของสภานักศึกษาเป็นเพียงผู้ลงมือปฏิบัติตามคำสั่งเท่านั้น