“ขอเพียงท่านนึกออก ข้าก็ทำได้ทั้งนั้น” เจียงโม่ตอบอย่างไม่ลังเล มั่นใจเต็มเปี่ยม ไม่มีลังเลแม้แต่น้อย
ฉู่อิงกับหานโยวต่างชะงักงัน
ดวงตาฉู่อิงเปล่งประกายระยิบระยับ นางยิ้มจนตาหยี “สายตาของข้าดีจริง ๆ ด้วย ขุดเจอสมบัติล้ำค่าเข้าแล้ว”
หากเป็นเรื่องอื่น เจียงโม่อาจไม่มั่นใจถึงเพียงนี้ แต่ถ้าเป็นเรื่องทำอาหาร นางกล้าพูดว่าตนเป็นที่หนึ่ง ไม่มีใครกล้าอ้างว่าเป็นที่สอง
สองเดือนนับตั้งแต่ข้ามภพมา นางศึกษาสำรับอาหารของราชวงศ์ต้าหยงไปเกือบทั่วแล้ว
หลังจากกำชับให้ยวนเหว่ยดูแลแขกผู้มีเกียรติให้ดี เจียงโม่ก็กลับเข้าครัวอีกครั้ง นำปลาคาร์ปน้ำส้มสายชูหวานสำหรับโต๊ะของเสิ่นเจิ้งเจ๋อลงทอด พลางฮัมเพลงทำนองไม่คุ้นหูเบา ๆ เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ดีเป็นอย่างยิ่ง
ส่วนด้านนอก นายพลตระเวนสวีกลับอารมณ์ไม่ดีนัก เหตุผลก็ไม่มีอื่นใด
ฉู่อิงยังกินมื้อกลางวันไม่เสร็จ ก็เริ่มนึกถึงมื้อเย็นเสียแล้ว ทั้งยังเสนอว่าจะพักค้างคืนที่เจียงโจว