รถแล่นไปได้ประมาณครึ่งชั่วโมง ออกจากตัวเมือง เลี้ยวเข้าสู่ถนนแคบสายหนึ่ง สองข้างทางคือป่าต้นเบิร์ชสีขาวที่มองไม่เห็นปลายทาง ลำต้นสะท้อนแสงสีเงินขาวภายใต้ไฟหน้ารถ
ในป่ามืดสนิท มีกระต่ายป่าพุ่งตัดผ่านกลางถนนเป็นครั้งคราว ไฟหน้ารถฉายแวบหนึ่ง แล้วก็หายเข้าไปในพงหญ้า
แล่นต่อไปอีกครู่หนึ่ง ด้านหน้าก็ปรากฏรั้วลวดหนามและโคมไฟส่องตรวจ ค่ายทหารที่รักษาการณ์แน่นหนาแห่งหนึ่งปรากฏขึ้นในสายตา
เวลานี้ ท้องฟ้ายังไม่สว่าง
รอบด้านมืดมิด มีเพียงแสงไฟอ่อน ๆ ลอดออกมาจากหน้าต่างอาคารที่พัก ไม่กี่จุด ราวกับหิ่งห้อยสองสามตัวเกาะอยู่บนผ้าสีดำ
ในอากาศมีกลิ่นน้ำมันดีเซลและสนิมเหล็กคละเคล้ากัน กับกลิ่นอายความเคร่งขรึมเฉพาะของค่ายทหารที่บอกไม่ถูก
ทหารยามหน้าประตูค่ายถือปืนยาว อกตั้งตรง สายตาตื่นตัว ราวกับต้นสนสองต้นที่ปลูกอยู่บนดิน
ด้านข้างมีป้อมหลบภัย ปากกระบอกปืนกลสีดำทะมึนจ่อมาทางถนน บนป้อมยังแขวนตาข่ายพรางกาย สะบัดพริ้วเบา ๆ ในลมยามราตรี
โคมไฟส่องตรวจที่ประตูหลักสว่างวาบขึ้น แสงสีขาวนวลกวาดส่องมาตรง ๆ ส่องวูบหนึ่งบนรถจี๊ป แล้วก็เบนออกไป
คาลีน่าจอดรถไว้หน้าประตู เลื่อนกระจกหน้าต่างลง ส่งเอกสารชุดหนึ่งให้
ทหารยามรับไปดูแวบหนึ่ง ยืนตรงทำความเคารพ หมุนตัวกดปุ่มไฟฟ้า