เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่สว่างดี ไก่เพิ่งขันรอบแรก สวีลี่ลี่ก็ตื่นแต่เช้า
ส่องกระจก แต่งเนื้อแต่งตัวอย่างพิถีพิถัน
ถักเปียเรียบร้อยสวยงาม มัดด้วยเชือกแดง ตรงปลายเปียยังผูกโบว์ไว้
บนใบหน้าแตะครีมเกล็ดหิมะนิดหน่อย ของที่ซื้อมาจากในเมือง เธอเก็บไว้ไม่เคยยอมใช้ แต่วันนี้ตั้งใจทาไว้บางๆ หอมฟุ้ง
เปลี่ยนใส่เสื้อเชิ้ตเดครอนสีฟ้าอ่อน เป็นเสื้อผ้าดีที่สุดของเธอ ตรงปลายแขนเสื้อยังปักดอกไม้เล็กๆ ไว้
จากนั้น เธอก็ย่ำน้ำค้างไปหาลู่เหวย์
พอถึงบ้านลู่เหวย์ ประตูใหญ่กลับแง้มไว้ ลานบ้านเงียบสงัด
เธอผลักประตูเข้าไป มีเพียงยายกำลังก่อไฟอยู่ในครัว เห็นเธอมา ก็ยิ้มจนฟันแทบหลุด "ลี่ลี่มาแล้วหรือ เสี่ยวเหวย์ยังไม่ตื่น ยังนอนอยู่ในห้องด้านใน เธอไปเรียกเขาตื่นมากินข้าวหน่อย ฉันไปดูบ้านใหม่ก่อน"
สวีลี่ลี่หน้าแดง พยักหน้า "ได้ค่ะคุณยาย ท่านเดินช้าๆ นะ"
พูดจบ ก็ย่องเบาๆ ไปถึงหน้าประตูห้องลู่เหวย์ ค่อยๆ ผลักประตูออก
ในห้องมืดสนิท ม่านดึงปิด มีเพียงช่องนิดเดียวที่แสงลอดเข้ามา