ลู่เหวย์ไม่ได้รบกวนครอบครัวของหวังเปียวที่กำลังอยู่กันพร้อมหน้า เขาย่องลงมาจากชั้นสามเงียบ ๆ ผ่านห้องนั่งเล่น ออกไปทางประตูใหญ่วิลล่า
ลมในลานบ้านเย็นยะเยือก พัดสอดเข้ามาในคอเสื้อ เขาหดคอเล็กน้อย แล้วพับปลายปกเสื้อโค้ตขึ้น
ออกจากบ้านหวังเปียว ลู่เหวย์แวะไปดูวิลล่าหลังของตัวเอง
ภายในตกแต่งใกล้เสร็จแล้ว ในลานมีเศษขยะจากการตกแต่งกองอยู่ ผนังด้านนอกทาสีเสร็จเรียบร้อย เป็นสีขาวนวล ดูสว่างตาใต้แสงแดดฤดูหนาว
ประตูหน้าต่างปิดสนิท ข้างในเงียบกริบ
ลู่เหวย์มองดูครู่หนึ่ง หยิบมือถือออกมาเรียกรถรับจ้าง บ้านที่เพิ่งตกแต่งเสร็จยังอยู่ไม่ได้ ต้องปล่อยทิ้งไว้สักครึ่งปีหรือหนึ่งปีให้กลิ่นจางไปก่อน ระยะสั้นนี้คงใช้การไม่ได้
ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถรับจ้างจอดที่ปากซอยบ้านเช่า ลู่เหวย์ดันประตูรถลง เดินเลียบซอยเข้าไปด้านใน
ซอยยังคงเป็นซอยเดิม กำแพงสีหม่น ผิวถนนขรุขระเป็นหลุมบ่อ ข้างกำแพงมีลังกระดาษเก่า ๆ และจักรยานพังกองอยู่
ประตูรั้วบ้านคุณยายอู๋เปิดอ้าอยู่ เขาเห็นยายกำลังนั่งยอง ๆ เลือกกระเฉดตรงประตูครัวแต่ไกล