หมาจรดพิงเก้าอี้ไท่ซือ นิ้วมือเคาะไปบนที่วางแขนเป็นจังหวะเอื่อยๆ หลับตาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจู่ๆ ก็ลืมตามองโฮวจื่อ
"ทางนั้นตอนกลางคืนมีคนเฝ้ากี่คน?" เสียงเขาไม่ดัง แต่ในห้องเงียบ ทุกคนได้ยินชัดเจน
โฮวจื่อพลิกสมุดโน้ตยับๆ ในมือ เงยหน้าขึ้นว่า "ก็แค่ตาเฒ่าดูแลประตูคนหนึ่ง รวมกับไอ้เอ้อร์หลวี่จึเอง รวมแล้วสองคน
ตาเฒ่าคนนั้นแซ่จาง อายุหกสิบกว่าแล้ว ขาก็ไม่ค่อยดี ถ้าเกิดเรื่องจริงๆ วิ่งหนียังวิ่งไม่ไหว"
หมาจรฟังแล้ว มุมปากค่อยๆ แสยะขึ้น เผยรอยยิ้มเย็นเยียบ
"งั้นก็ดี" เขาตบที่วางแขนเก้าอี้ "วันนี้ฤกษ์งามยามดี ก็คืนนี้แหละ พวกเราไปกัน จัดการไอ้หนุ่มนั่นให้เรียบร้อย เก็บให้สะอาด อย่าให้มีหาง"
เฉินหู่ก้าวไปข้างหน้า ถามเสียงห้าว "หัวหน้า ทางนั้นยังมีของอีกเยอะ ได้ข่าวว่ากองไว้หลายโกดัง* หลายหลังเลย จะเอามาด้วยเลยไหม?"
หมาจรมองเขาทีหนึ่ง ส่ายหน้า พร้อมกับแววตาที่สื่อว่า "แกนี่มันยังอ่อนหัด"
"ของยังไม่ต้องรีบ ยังไงซะไม่ช้าก็เร็วก็ต้องเป็นของพวกเรา" เขาคว้าซองบุหรี่จากโต๊ะ ดึงออกมามวนหนึ่งคาบไว้ที่ปาก ลูกน้องข้างๆ รีบขีดไม้ขีดไฟเข้ามาจ่อ