พูดตามตรง ลู่เหวย์ขับรถบรรทุกเงินมาเต็มคัน ก็อดกังวลไม่ได้เหมือนกัน ถ้าเกิดเจอโจรปล้นมาจะทำยังไง?
ถึงเขาจะสู้เก่ง แต่ก็กันกระสุนไม่ได้อยู่ดี
ดังนั้น ตลอดทางเขาจึงมองหูฟังตา ระแวดระวังรอบด้าน
ระหว่างทาง หลายคนมองรถบรรทุกใหญ่ของเขาด้วยความสงสัย
สายตากวาดผ่านกระบะท้ายรถแวบหนึ่ง ไม่ได้จับจ้องนาน ใครจะไปคิดว่าด้านในตู้ท้ายรถคันนี้ บรรทุกเงินมาเต็มคัน
ตลอดทางไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น ผ่านย่านใจกลางเมือง แล้วเลียบไปตามทางเลนริมแม่น้ำ กระแทกกระทั้นไปอีกสิบนาที ในที่สุดก็มาถึงคลังสินค้าที่ท่าเรือ
ลานกว้าง ประตูเหล็กขึ้นสนิมแดง ดันเปิดดังเอี๊ยดอ๊าด
ลู่เหวย์ถอยรถเข้าไปสุดด้านใน ดับเครื่อง กระโดดลงจากรถ กวาดตามองรอบหนึ่ง ยืนยันว่าไม่มีแม้แต่หมาจรจัดสักตัว
เขาเอามือกดแผงข้างตู้รถ ความคิดแวบหนึ่ง
วินาทีถัดมา ลานก็ว่างเปล่า
คามาสที่บรรทุกเงินสดร้อยล้านนั้น พร้อมผ้าใบคลุมกระบะ หายไปอย่างไร้ร่องรอย
วินาทีที่เงินเข้าห้วงมิติ จู่ๆ ลู่เหวย์ก็มีความรู้สึกผุดขึ้นในสมอง หรือจะเรียกว่าเป็นสัมผัสพิเศษที่เกิดขึ้นเอง เขาสามารถอัปเกรดห้วงมิติได้แล้ว
หลังจากวุ่นวายมานาน ในที่สุดก็ได้อัปเกรดสักที ลู่เหวย์รู้สึกตื่นเต้น และก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง ไม่รู้ว่าการอัปเกรดครั้งนี้ ห้วงมิติจะมีฟังก์ชันอะไรใหม่ๆ เพิ่มขึ้นมาบ้าง
