เจียงหนิงตกใจ รีบใช้จิตสำรวจดู
มิติยังอยู่ เสบียงก็ยังอยู่ เธอลองใช้จิตหยิบของ มือก็ได้ถ่านหินก้อนหนึ่งมา
ใช้จิตสำนึกสแกนไปรอบหนึ่ง พบว่าตัวจับเวลาแสงเงาอยู่ในสถานะกลับสู่ศูนย์
เจียงหนิงถึงกับเข้าใจทันที ที่แท้มิติอยู่ได้แค่ 2 ชั่วโมง
2 ชั่วโมง... ก็เถอะ ดีกว่าไม่มี!
อาบน้ำเสร็จออกมา ก็เลยเที่ยงคืนไปแล้ว
เจียงหนิงดูมิติ 2 ชั่วโมงใหม่ก็มาแล้ว ถึงได้โล่งใจหน่อย
นอนบนเตียงอยู่นานก็หลับไม่ลง ก็ต้องหาเมลาโทนินมาช่วย
นอนไม่ค่อยหลับ ฝันร้ายว่าถูกพวกนั้นไล่ฟัน มีดที่เปื้อนเลือดสนิมฟันลงมาที่ตัวเธอ...
เจียงหนิงสะดุ้งตื่น เหงื่อท่วมตัว
ตีห้า ข้างนอกยังมืดอยู่ เธอเข้าสู่มิติดูเสบียงที่กักตุนไว้เพื่อปลอบใจตัวเอง ถึงจะใจเย็นลงได้
ไม่ได้นอนต่อ เอากุญแจรถไปตลาดขายส่งเกษตรที่ใหญ่ที่สุด
ฟ้าเพิ่งเริ่มสาง หน้ารตลาดขายส่งรถราคับคั่ง
เจียงหนิงไปโซนผัก ซื้อของสดที่ยังมีน้ำค้างเกาะ
ฟักเขียว ฟักทอง บัว ดอกไม้สีแดง ขาว แครอท มะเขือยาว ถั่วฝักยาว มะระ คื่นช่าย มะเขือเทศ ฯลฯ ทั้งหมดอย่างละ 100 ชั่ง มันฝรั่งและมันเทศอย่างละ 200 ชั่ง
ขิงและกระเทียมอย่างละ 100 ชั่ง ใช้ปลูกและปรุงรสได้ ในอากาศหนาวจัด ชามขิงต้มอาจทำให้คนกลับมามีชีวิตอีกครั้ง
เธอเดินดูและซื้อไปเรื่อย ยกเว้นผักใบเขียว อย่างอื่นไม่ได้ซื้อน้อยเลย รวมแล้วใช้เงินประมาณ 4,000 หยวน
กินข้าวเช้าเกือบ 9 โมง คนที่ตลาดขายส่งน้อยลงมาก
เจียงหนิงเปรียบเทียบราคาแล้วกักตุนข้าวหลัก ข้าวสารถุงละ 50 ชั่ง 100 ถุง แป้งถุงละ 50 ชั่ง 50 ถุง แป้งขาว เส้นหมี่ไข่ เส้นหมี่ ขนมจีน อย่างละ 500 ชั่ง ถั่วเหลือง ถั่วแดง ถั่วเขียว ถั่วดำ ถั่วลิสง ฯลฯ อย่างละ 200 ชั่ง น้ำมันถั่วเหลือง น้ำมันถั่วลิสง น้ำมันทานตะวันถังใหญ่ๆ อย่างละ 50 ถัง
ใช้เงินไม่ถึง 3 หมื่น ต่อรองกับแม่ค้าจนได้ข้าวสารแถมมา 3 ถุง
แค่นี้ก็พอกินได้ 30 ปี
ระหว่างที่เจ้าของร้านจัดของอยู่ ก็เดินไปโซนเครื่องปรุง
ซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู เหล้าขาว อย่างละ ถัง 20L 10 ถัง โป๊ยกั๊ก ยี่หร่า อบเชย พริกไทยเสฉวน พริกไทย อย่างละ 30 ชั่ง น้ำตาลทรายแดง น้ำตาลทรายขาว น้ำตาลกรวด อย่างละ 300 ชั่ง เกลือถุงละ 1 ชั่ง 3,000 ถุง
ข้าวสำคัญในวันสิ้นโลก แต่ที่สำคัญกว่าคือเกลือ ถ้าร่างกายขาดเกลือก็ไม่ไหว
ปีที่ 3 ของวันสิ้นโลก เธอเห็นกับตาว่ามีคนใช้เกลือ 1 ถุงแลกข้าวได้ 30 ชั่ง
3,000 ชั่งไม่กินที่เท่าไหร่ ตอนทรัพยากรขาดแคลนค่อยเอามาแลก ถ้าไม่ติดที่คงกักตุนเป็นสิบตัน
โหลดของเสร็จ ขับรถไปที่มุมเปลี่ยวไม่มีกล้องวงจรปิด เก็บของเข้ามิติ แล้วไปโซนแช่แข็ง
ขนมปังนึ่งม้วนดอก ขนมไส้ถั่ว ขนมไส้ไข่เค็ม ขนมไส้น้ำตาลแดง ขนมซาลาเปา อย่างละ 10 กล่องใหญ่ กลัวว่าไส้เนื้อจะไม่ดี จึงสั่งแป้งเปี๊ยะแช่แข็ง 200 ชั่ง ไว้ฆ่าเวลาตอนน้ำท่วม
ต่อไปโซนของแห้ง เห็ดหอม เห็ดกวาง เห็ดชาเขียว เห็ดหูหนู สาหร่าย สาหร่ายทะเล พุทรา ผักแห้ง เมล็ดทานตะวันรสต่างๆ ฯลฯ อีก 1 หมื่นกว่าหยวนก็หมด
ถึงโซนเนื้อ เจียงหนิงหาพ่อค้าที่ส่งของให้โรงอาหารโรงเรียน พ่อค้าเห็นเธอเป็นพิเศษ "เสี่ยวเจียง ต้องการอะไร?"
ก่อนพายุไต้ฝุ่นจะมา อากาศอบอ้าว เนื้อที่แผงเหลือไม่มาก เวลานี้ไม่สดแล้ว แต่ราคายังยุติธรรม
สามชั้น เนื้อติดมัน เนื้อล้วน ซี่โครง เนื้อวัว เนื้อแกะ เนื้อกระต่าย อย่างละ 200 ชั่ง ไก่ เป็ดอย่างละ 100 ตัว ห่าน 50 ตัว รวมถึงไส้ใหญ่ ไส้เล็ก ฯลฯ เครื่องในหมูวัว
พ่อค้าตกใจ "เสี่ยวเจียง พูดเล่นหรือเปล่า?"
เมียเขาทำงานที่โรงฆ่าสัตว์ เจียงหนิงเคยแนะนำลูกค้าให้เขาหลายครั้ง "ญาติจัดงานแต่ง ขอราคาถูกหน่อยก็พอ"
"ความสัมพันธ์เราไม่ต้องพูดถึง เงินธุรกิจครั้งนี้ไม่เอากำไร ลด 30% ทั้งหมด!"
ซื้อเนื้อแพงมาก หมูเพิ่งลดราคาเมื่อ 2 ปีที่แล้ว แต่เนื้อวัวแกะไม่เคยลด จึงหาคนรู้จักซื้อคุ้มที่สุด
รวมแล้วประมาณ 3 หมื่น เจียงหนิงไม่ต่อรอง แต่ขอเพิ่ม——มีดสับกระดูก 2 เล่มกับมีดฆ่าหมู
อาวุธป้องกันตัวจำเป็น แต่เธอไม่มีเวลาหรือช่องทาง ก็ได้แต่แก้ขัดชั่วคราว
พ่อค้าตกใจ "เอาไปทำไม?"
"ไม่ต้องห่วง ไม่ไปฆ่าคนวางเพลิงหรอก"
คิดถึงกำไรและความสัมพันธ์ พ่อค้าก็ตกลงทันที
ต่อไปที่แผงปลา ขอปลา 100 ตัว ผ่าท้องไม่ตัดชิ้น ฆ่าเสร็จแล้วค่อยมารับ
ไข่ไก่ 3,000 ฟอง ไข่เป็ด 1,000 ฟอง คิดว่าวันสิ้นโลกอาจจบลงวันไหนก็ได้ ยังสั่งไข่ไก่ เป็ด ห่าน และนกกระทาอย่างละ 2 แผง เป็นไข่มีเชื้อทั้งหมด พร้อมซื้อเครื่องฟักไข่ขนาดเล็กสำหรับใช้ในบ้าน
นึกถึงสวนในมิติ เจียงหนิงไปร้านขายเมล็ดพันธุ์ ขอเมล็ดผักใบเขียวทั้งหมดเป็นผักที่โตเร็ว ผักกาดหอม ผักกวางตุ้ง ผักบุ้ง ผักกาดเขียว ฯลฯ อีกหลายสิบชนิด
เมล็ดพันธุ์ถูกมาก ใช้ 500 หยวนก็พอกินได้หลายสิบปี
มีดินดำแค่ 10 ตารางเมตร แต่ระเบียง 2 ตัวใช้ได้ DNA การปลูกผักของเจียงหนิงถูกปลุกขึ้นมา จึงซื้อกระถางปลูก จอบ เสียม และดินเพาะชำ
ด้วยความหวังกับอนาคต เธอไปโซนกล้าผลไม้ ต้นแอปเปิล องุ่น องุ่นแดง ส้ม ส้มเขียวหวาน ฯลฯ อีกหลายสิบชนิด อย่างละ 3 ต้น เป็นต้นแก่หลายปี
เนื้อเป็นของใช้สิ้นเปลือง ยิ่งวันสิ้นโลกยาวนาน อย่าว่าแต่คนธรรมดาอยากกินเนื้อสด แม้แต่คนใหญ่คนโตก็ไม่มีทรัพยากร
เจียงหนิงซื้อกระต่ายพันธุ์หนึ่งคู่ กระต่ายเลี้ยงด้วยผักก็อยู่ได้ และแพร่พันธุ์เร็ว รับรองว่าพอความต้องการกินเนื้อของเธอ
เจียงหนิงชอบกินของเค็มกับยำ ปีกไก่ เป็ดแช่แข็ง 200 ชั่ง ไส้เป็ด ไตเป็ด หัวใจไก่ ฯลฯ อย่างละ 100 ชั่ง
เงินใช้ไปเหมือนน้ำ เจ็บใจมาก แต่คิดถึงเสบียงที่กองรวมกันในมิติ ก็มีความพอใจและความมั่นใจบอกไม่ถูก
ทั้งวันอยู่ที่ตลาดขายส่งเกษตร พอเจียงหนิงออกมา ถนนก็ไฟสว่างไสว ผู้คนพลุกพล่าน ชีวิตที่สนุกที่สุดของวันเพิ่งเริ่มต้น
เจียงหนิงเดินไปร้านอาหาร สั่งซี่โครงหมูอบแดง เนื้อบดนึ่ง มะเขือเทศผัดไข่ กินอย่างเอร็ดอร่อย ของที่เหลือก็ไม่ลืมห่อกลับบ้าน
กลับบ้านยังเร็ว เก็บของเข้มแข็ง จัดระเบียบมิติ เติมห้องใหญ่จนเต็ม ผักและกล้าผลไม้ไว้ที่ห้องนั่งเล่น กระต่ายพันธุ์เลี้ยงที่ระเบียง
เจียงหนิงแอบมีเล่ห์เหลี่ยม รอตัวจับเวลเหลือ 10 นาทีก็ออกจากมิติ
เธอเพิ่งออกจากมิติ กระต่ายพันธุ์ 2 ตัวก็ถูกเตะออกมา โดนโยนลงพื้นเกือบตาย
เจียงหนิง "..."
ตอนแรกหงุดหงิด ต่อมาก็ดีใจสุดขีด
ดูท่า มิติไม่เพียงมีเวลาจำกัด แต่ถ้าเธอไม่อยู่ข้างใน สิ่งมีชีวิตอื่นก็อยู่ไม่ได้เหมือนกัน
นี่หมายความว่า ใครก็แย่งไปไม่ได้
อารมณ์ดี นั่งลงตรวจสอบสิ่งที่ขาด ของที่คิดได้ก็ซื้อหมดแล้ว บัญชีเหลือประมาณ 2 หมื่น
มิติเหลือเพียงห้องนั่งเล่นกับห้องน้ำ อยากอยู่รอดในภัยพิบัติสุดขั้ว ต้องเตรียมอีกมาก เธอไม่คิดจะกักตุนของที่กินที่เพิ่มอีก
เปิดแอปเดลิเวอรี่ ร้านอาหารที่รีวิวดีๆ ที่แต่ก่อนอยากกินแต่เสียดายเงิน กุ้งอบน้ำมัน ไก่เค็มแคะ เต้าหู้ยัดไส้ หมูตงปอ ฯลฯ อีกยี่สิบกว่าเมนู อย่างละ 10 ชุด
ปาท่องโก๋ เซียวหลงเปา เกี๊ยวทอด ขนมแป้งทอด แพนเค้กเนื้อวัว เซียวหลงเปาทอด เนื้อย่าง ของเค็ม หมูแดง ชานม ฯลฯ อีกหลายสิบอย่าง
ใช้เงิน 1 หมื่นกว่า เพื่อการันตีความสดและรสชาติ เลือกทั้งหมดเป็นแบบไปรับเองตามเวลา
แม้จะเหนื่อยมาก แต่ก็ยังอยากดูความเจริญสุดท้ายของเมือง...
บ่ายได้รับแจ้งว่า เพื่อรับมือกับพายุไต้ฝุ่นกำลังแรง โรงเรียนสั่งหยุด 3 วันชั่วคราว กำหนดเปิดเรียนใหม่จะแจ้งอีกครั้ง
นักเรียนดีใจกันสุดขีด ชวนเพื่อนฝูงออกไปเที่ยวกลางคืน ฉลองก่อนพายุจะมา
ชายฝั่งทางใต้เจอพายุไต้ฝุ่นปีละสิบกว่าครั้ง แต่ละครั้งก็หวังให้หยุดเรียน หยุดงาน คราวนี้สมหวังเสียที
เจียงหนิงก็เหมือนกัน แต่พวกเขาไม่รู้ว่าคราวนี้มาจริง และต่อจากนี้ไม่ต้องไปเรียนอีกเลย
กินบาร์บีคิว ดื่มเบียร์ จิตใจซับซ้อน เธอไปรับของต่อ
กลับมาแล้ว เจียงหนิงรู้สึกว่าลืมอะไรสำคัญไป แต่ก็นึกไม่ออก ที่แท้คืออะไรนะ?