จ่ายค่ามัดจำเสร็จ เจียงหนิงก็รีบไปยังร้านอุปกรณ์กลางแจ้งที่ใหญ่ที่สุดในตัวเมือง
ธุรกิจในวงการนี้แข่งขันกันอย่างหนัก ร้านกำลังจัดลดราคาเคลียร์สต็อกปิดกิจการ บางอย่างลดถึงสองเฉอ——ราคาแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น
เป็นช่วงเหมาะแก่การเก็บของถูกเป๊ะๆ
เรือท้องแบน 2 ลำ เรือยาง 4 ลำ ชุดปฐมพยาบาลสำหรับแผ่นดินไหวและอัคคีภัย เต็นท์ ขวานดับเพลิง เชือกปีนเขา กล้องส่องทางไกล วิทยุ ไฟฉายกันน้ำ เครื่องชาร์จพลังงานแสงอาทิตย์ความจุสูง ฯลฯ
ของที่ใช้เอาชีวิตรอดจะเลือกอย่างมั่วไม่ได้ ต้องเอาคุณภาพดีทั้งหมด
พอเห็นลูกค้ารายใหญ่ เจ้าของร้านก็รีบแนะนำเสื้อกันลม ถุงนอน ฯลฯ "วันนี้ทั้งร้านลดราคา รับประกันคุณภาพจนพอใจ"
เจียงหนิงสีหน้าเหยียด "มีชุดกันหนาวที่ทนทานต่ออุณหภูมิติดลบหกสิบถึงเจ็ดสิบองศาไหม"
เจ้าของร้านตกใจ "นี่มันภาคใต้ หนาวๆ ใส่เสื้อแขนสั้นก็อยู่ได้แล้ว"
"ฉันกำลังจะไปทำงานวิจัยที่ขั้วโลกเหนือ"
เห็นท่าทางไม่ใช่พูดเล่น เจ้าของร้านก็รีบติดต่อเพื่อนร่วมวงการ แล้วบอกเจียงหนิงว่า "มีชุดกันหนาวขั้วโลกกับถุงนอนมัมมี่ ถ้าใช้คู่กันรับรองกันหนาวได้แน่นอน แต่ราคาแพงหน่อย และของอยู่ต่างจังหวัด"
เพื่อนเจ้าของร้านเปิดร้านออนไลน์ ดูรีวิวแล้วน่าจะใช้ได้ เจ้าของร้านรับปากจะส่งด่วนให้ รับรองว่าพรุ่งนี้บ่ายถึง
เจียงหนิงสั่งอย่างละ 2 ชุด เสียเงินไปกว่าหกพันกว่าบาท
ร้านอุปกรณ์กลางแจ้งเสียอีกหนึ่งหมื่นสองพัน ลากของเต็มรถ พอไม่มีใครเห็นก็เก็บเข้ามิติ
เรือท้องแบนต้องใช้น้ำมันดีเซล แต่ดีเซลไม่ขายให้บุคคลทั่วไป
เจียงหนิงไปร้านซ่อมรถ ซื้อเครื่องดูดน้ำมันกับถัง แล้วไปปั๊มน้ำมันแถวบ้าน เติมน้ำมันรถให้เต็ม แล้วขับไปที่ที่ไม่มีคนไม่มีกล้องวงจรปิด ใช้เครื่องดูดน้ำมันดูดเข้าถัง ทำแบบนี้หลายรอบ ได้น้ำมันเบนซิน 500 ลิตร
โลกาวินาศช่างวุ่นวาย เลือดและความรุนแรงเกิดขึ้นเต็มไปหมด เธอจึงไปร้านอุปกรณ์รักษาความปลอดภัย "เฮ้ พี่ ฉันจะไปอเมริกา"
พอได้ยิน เจ้าของร้านก็หยิบของดีๆ ที่เก็บไว้ใต้เตียงออกมา "แถวนั้นอันตรายมาก จะประหยัดเงินไม่ได้นะ"
ซื้อชุดกันแทงกันฟัน 3 ชุด กับเสื้อเกราะกันกระสุน 2 ชุด เจียงหนิงแทบไม่หายใจหายคอ รีบขับรถไปตลาดขายส่งเสื้อผ้าที่ใหญ่ที่สุดชานเมือง
เสื้อกันหนาว เสื้อกันหนาวทหาร เสื้อสเวตเตอร์แกะ ขูดกันหนาว ผ้าพันคอ ถุงมือ ถุงเท้า รองเท้าบู้ตหิมะกันลื่น รองเท้าผ้าใบน้ำหนักเบา รองเท้ากันหนาว รองเท้าแตะ
เท่าที่คิดได้ว่าจำเป็นหรืออาจจะต้องใช้ ก็ซื้อหมด ไม่เลือกยี่ห้อ ขอแค่คุณภาพดี
ที่ตลาดขายส่งเสื้อผ้า ใช้เงินไปหนึ่งหมื่นสองพัน แล้วรีบไปตลาดขายส่งของใช้ประจำวันข้างๆ
ผ้าห่มปรับอากาศ ผ้าห่มขนเป็ด โดยเฉพาะผ้าห่มนุ่มหนา หนัก 8 จิน กับ 10 จิน อย่างละ 3 ผืน สั่งให้ทุกผืนอัดใส่ถุงบีบอัด
แชมพู เจลอาบน้ำ ผงซักฟอก ผ้าอนามัย ทิชชู่ ยาสีฟัน แปรงสีฟัน กระติกน้ำร้อน ไฟแช็ค ขวดน้ำร้อนยาง ฯลฯ แค่แผ่นให้ความร้อนก็ซื้อมา 20,000 แผ่น นี่คือของดีที่ช่วยชีวิตได้ในยามหนาวจัด
มีร้านออนไลน์ขายของแปลกๆ โคมไฟน้ำมันก๊าดแก้วกับโคมไฟป้องกันน้ำและลม นี่มันของโบราณยุค 60-70
เธอซื้ออย่างละ 5 ชิ้น "มีน้ำมันก๊าดไหม"
มี แต่ขายยาก ร้านมีของในสต็อกแค่ 100 ลิตร
เจียงหนิงซื้อหมด กำชับให้ร้านแถมไส้ตะเกียงด้วย ของแบบนี้ทนทานกว่าเทียนตั้งหลายเท่า
เตาแอลกอฮอล์ ก้อนแอลกอฮอล์แข็ง เตาแก๊สพกพา นึกได้ว่ามิติมีไฟฟ้า ก็หยิบเตาแม่เหล็กไฟฟ้ามาสองสามอัน
ยาฆ่าแมลง น้ำยาฆ่าเชื้อโรค ยาเม็ดกรองน้ำ น้ำหอมกันยุง ฯลฯ เท่าที่นึกได้ก็ซื้อหมด รวมแล้วสองหมื่นบาท
ถัดไปอีกคือตลาดขายส่งผลไม้ แอปเปิล ลูกแพร์ แตงโม กีวี กล้วย แคนตาลูป มะเฟือง องุ่นดำ องุ่น ฯลฯ รวมประมาณ 20 กว่าชนิด หกพันบาทหายไปอีก
ออกจากตลาดขายส่งท้องฟ้ามืดแล้ว
สายที่ไม่ได้รับทั้งหมดมาจากจางเฉา ข้อความในวีแชตบอกว่าเตรียมของไว้แล้ว
เจียงหนิงขับรถไปที่ใต้บริษัทเขา เห็นกล่องกระดาษยักษ์กว่า 20 กล่อง ยาปฏิชีวนะ ยาแก้อักเสบ โพวิโดนไอโอดีน ผ้ากอซ ฯลฯ แม้แต่วัคซีนบาดทะยักก็มี
ล้วนเป็นยาช่วยชีวิตในยามภัยพิบัติ ถึงจะเสียเงินไปสี่หมื่นกว่าบาท แต่ก็ทำให้เจียงหนิงที่กังวลใจเบาลงไปเยอะ
จางเฉาโอนค่าคอม 2,000 บาทให้เธอ "ของที่เธอสั่งมันหลายอย่างเกิน บางตัวก็ไม่มี ฉันเลยขอเพื่อนร่วมวงการช่วย"
"ฉันไปส่งของก่อน อีกไม่กี่วันจะเลี้ยงข้าวใหญ่" เจียงหนิงที่นั่งอยู่บนเบาะคนขับเตือน "พายุไต้ฝุ่นกำลังจะมา นายเตรียมน้ำมันกับข้าวไว้ที่บ้านเยอะๆ นะ"
จางเฉาไม่ใส่ใจเลย ปีนี้ไต้ฝุ่นมาสิบกว่าลูกแล้ว ครั้งไหนไม่ใช่ลมแรงแต่ฝนตกน้อยกัน?
เก็บยาเข้าวง แล้วเจียงหนิงก็ไปที่ถนนอาหารแถวเมืองมหาวิทยาลัย สั่งปิ้งย่าง เบียร์ และผัดหมี่
ถนนคนเยอะมาก เห็นแต่นักศึกษาหนุ่มสาวกับคู่รัก ใบหน้าอ่อนเยาว์ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ไม่มีใครรู้ว่าภัยพิบัติกำลังจะมา
ปิ้งย่างต้องรอ เจียงหนิงถูกกองถ่านที่แดงเป็นเปลวไฟดึงดูดความสนใจ
จริงด้วย ยิ่งยุ่งก็ยิ่งพลาด ของสำคัญที่สุดเกือบลืม
เธอรีบถามเจ้าของร้านเพื่อขอเบอร์ติดต่อผู้ขายถ่านไม้ ก้อนถ่านหิน และถังแก๊ส
โทรหาทุกราย อยากได้ของส่งถึงบ้านพรุ่งนี้
แต่ดันโชคร้าย ร้านเหล่านี้อยู่ในพื้นที่ลุ่มต่ำ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องสั่งให้ย้ายสินค้า สองวันนี้ไม่มีว่างทั้งนั้น
ทั้งสามร้านอยู่ในย่านเดียวกัน เจียงหนิงลืมเรื่องปิ้งย่างทันที รีบขับรถไปที่นั่น
ถ่านไม้ถูกแต่กินที่เยอะ เจียงหนิงดูพื้นที่มิติ เหลือที่พอใส่ถ่านไร้ควันอุณหภูมิสูง 500 จิน พร้อมแถมเตาย่างและเชื้อจุดไฟ
ถังแก๊สหนึ่งถังใช้ได้สองเดือน เผื่อมิติไฟดับ เธอสั่งมา 10 ถัง
ถ่านหินอัดก้อนทนทาน แต่ปีนี้ทั้งประเทศขาดแคลนไฟฟ้า แถมยังถูกคว่ำบาตรทางการค้ากับออสเตรเลีย ราคาถ่านหินพุ่งสูง ก้อนหนึ่งราคาสองหยวน เธอกัดฟันสั่ง 2,000 ก้อน
กลับถึงอพาร์ตเมนต์เกือบสามทุ่ม เจียงหนิงพักหายใจครู่หนึ่งก่อนเข้ามิติเพื่อจัดระเบียบข้าวของที่กองรวมกัน
เพื่อประหยัดพื้นที่ ถังแก๊ส ถ่านหิน ถ่านไม้ทั้งหมดไปซ้อนกันในครัว
แกะบรรจุภัณฑ์ภายนอกที่ไม่จำเป็นออกทั้งหมด ของที่เป็นชิ้นฟูๆ อัดใส่ถุงบีบอัดให้หมด แล้วซ้อนกันขึ้นไปจนถึงเพดาน
เงินไม่ค่อยอยู่มือ กลางวันทั้งวันใช้ไปหนึ่งแสนสองหมื่น กองของเต็มห้องเล็กกับครัวพอดี คิดว่าประมาณ 50 ลูกบาศก์เมตร
เพิ่งจัดเสร็จ เธอก็ถูกเตะออกไปทั้งตัวอย่างกะทันหัน ร่างปลิวตกจากมิติ
เจียงหนิงที่ถูกเตะจนงง "..."
เธอลองเข้าอีกครั้ง แต่มีกำแพงพลังที่มองไม่เห็นขวางไว้
ให้ตายสิ มิติกลืนของของเธอไปแล้ว!