เจียงซูเฉินตอบช้าไปเพียงครึ่งจังหวะ เซี่ยจิ้งซูก็ทุบตีเขาอย่างบ้าคลั่ง
นางทุบสุดแรง
ไม่ว่าจะใส่หน้าอกของเจียงซูเฉิน หรือบนใบหน้าหล่อเหลาสุภาพของเขา
แต่เจียงซูเฉินไม่แม้แต่จะยกมือขึ้น หยั่งกับจะโต้ตอบ เขาอดทนต่อการระเบิดอารมณ์ทั้งหมดของภรรยา
เมื่อเซี่ยจิ้งซูหยุดลงในที่สุด ใบหน้าและลำคอของเขาถูกเล็บของนางข่วนจนถลอก เขาทนต่อความเจ็บแสบนั้นแล้วพูดอย่างสงบว่า
"ผมไม่เคยคิดจะหย่ากับคุณเลย"
"วันนี้ผมสื่อสารไม่ดีเอง ขอโทษด้วย แต่เราทั้งคู่ต้องใจเย็นก่อน"
"ผมจะนอนห้องนอนแขก"
เซี่ยจิ้งซูที่ระบายอารมณ์หมดแล้ว มองดูเจียงซูเฉินจากไปพลางร้องไห้อย่างหนัก "เจียงซูเฉิน คุณคิดจะหย่ากับฉันแน่ๆ หลินทิงนังแพศยานั่นใช้วิชาสะกดจิตอะไร ถึงได้สะกดคุณจนวิญญาณหลุดลอยไปหมด คุณไม่เคยแยกห้องนอนกับฉันเลยนะ เจียงซูเฉิน คุณห้ามไปนอนห้องนอนแขกนะ เจียงซูเฉิน คุณออกมาพูดให้มันรู้เรื่อง ว่าคุณเคยขึ้นเตียงกับนังนั่นรึยัง"
เซี่ยจิ้งซูตามไปที่ห้องนอนแขก เห็นเจียงซูเฉินปิดประตูแล้วล็อกจากด้านใน
นางยืนร้องไห้อยู่หน้าห้อง "เจียงซูเฉิน คุณออกมาพูดให้มันรู้เรื่อง จะหย่าก็หย่าไปเลย ใครจะกลัวใคร ถ้าคุณชอบนังหลินทิงขนาดนั้น ก็ไปอยู่กับนางเลยสิ"
เจียงซูเฉินรู้ดี ว่าตนเองคือตัวสำรอง
เซี่ยจิ้งซูมีรักแรกของนางอยู่ในใจเสมอ หากไม่ใช่เพราะรักแรกทิ้งนางไปเมืองนอก เขาก็คงไม่มีโอกาสเป็นตัวสำรองแทน
หกปีมานี้ เขารักเซี่ยจิ้งซูอย่างทะนุถนอมและหวงแหนเป็นที่สุด เขาคิดว่าขอแค่ตนเองดีมากพอ ก็จะทำให้เซี่ยจิ้งซูเห็นคุณค่าเขาเช่นกัน
แต่คำว่าหย่า ที่เขาไม่เคยเอ่ยถึงเลย นางกลับพูดออกมาอย่างเบาสบายนัก