หลังจากที่ได้ยินคำพูดของเติ้งสวิน เหล่านักเรียนด้านล่างต่างมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา
เป็นอย่างที่เติ้งสวินกล่าวไว้จริง ๆ ด้วยพรสวรรค์ของพวกเขาแล้ว การจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยนักผนึกการ์ดวิญญาณชั้นนำทั้งสามแห่งนั้นยากเกินไป แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
ดังนั้นสำหรับพวกเขาแล้ว มหาวิทยาลัยนักผนึกการ์ดวิญญาณธรรมดาเหล่านี้จึงเป็นเป้าหมายหลักของพวกเขา
"อาจารย์ หากพวกเราสอบเข้ามหาวิทยาลัยนักผนึกการ์ดวิญญาณชั้นนำไม่ได้ งั้นก็จะไม่มีวันตามทันคนเหล่านั้น ชั่วชีวิตก็ทำได้เพียงใช้ชีวิตไปวัน ๆ อย่างนั้นหรือ" จู่ ๆ นักเรียนคนหนึ่งก็ยกมือขึ้นกล่าว
"จริงอยู่ที่คนที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยนักผนึกการ์ดวิญญาณชั้นนำได้ จุดเริ่มต้นก็สูงกว่าคนทั่วไป แต่มันก็ไม่ได้แน่นอนเสมอไป จริง ๆ แล้วต้องดูที่ความพยายามของตนเอง หากเธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยนักผนึกการ์ดวิญญาณชั้นนำได้ แล้วหลงระเริงลำพองใจ ทุกวันไม่แสวงหาวิชาความรู้ งั้นต่อให้เป็นมหาวิทยาลัยที่ดีแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์"
"ในทางกลับกัน หากตัวเธอเองมีความมุมานะอย่างยิ่ง ขยันหมั่นเพียรบำเพ็ญเพียร ถึงแม้จะจบจากมหาวิทยาลัยนักผนึกการ์ดวิญญาณธรรมดา ก็มีหนทางที่สดใส"
"ฉันจะยกตัวอย่างสักหนึ่งเรื่อง ทุกคนน่าจะรู้จักผู้หมวดเหลยเจิ้งฮ่าว หัวหน้าหน่วยพิทักษ์ประจำเมืองเหยากวงของเรา เขาคนนี้ปีนี้อายุเพียง 28 ปี แต่กลับเป็นนักผนึกการ์ดวิญญาณระดับเงินสี่ดาวแล้ว อย่างน้อยที่สุดก่อนอายุ 30 ปีก็จะเลื่อนขั้นเป็นระดับทองได้ ไม่มีปัญหาแน่ เรียกได้ว่าอนาคตสดใสสุดคณานับ"
"ผู้หมวดท่านนี้ก็จบจากมหาวิทยาลัยนักผนึกการ์ดวิญญาณธรรมดา อาศัยความพยายามของตนเองล้วน ๆ ก้าวขึ้นมานั่งในตำแหน่งนี้" เติ้งสวินกล่าวอย่างจริงจัง