ไม่เพียงเท่านั้น หานลี่เซวียนและซูเหลียนเสวี่ยก็เช่นกัน เมื่อเห็นสถานการณ์ไม่สู้ดี ก็รีบนำการ์ดส่งตัวออกมาทันที
"คุณหนูม่อ ดูท่าพวกเราคงช่วยท่านไม่ได้แล้ว รีบออกไปเถอะ เจียวเงินพิฆาตปฐพีตนนี้ร้ายกาจเกินไปจริง ๆ" หานลี่เซวียนเห็นม่อหลิงเซวียนยังไม่ขยับเขยื้อน จึงรีบเตือน
"พวกเธอ... ให้ตายสิ ฉันขอยอมแล้ว!" ม่อหลิงเซวียนถอนหายใจเฮือกใหญ่
แม้ในใจยังอยากอยู่ต่อ แต่พวกเขาก็พูดถูก เจียวเงินพิฆาตปฐพีตนนี้ช่างน่าสะพรึงเกินไป อีกทั้งยังมีงูเหลือมยักษ์ฟ้าสีครามอีกตนจ้องมองอย่างหิวกระหายอยู่ด้านข้าง หากไม่เลือกบีบการ์ดส่งตัวตอนนี้ ก็มีทางตายสถานเดียวเท่านั้น
ดังนั้นทั้งสี่จึงไม่ลังเลอีกต่อไป เตรียมจะบีบการ์ดส่งตัวทันที
แต่ในชั่วขณะนั้น งูเหลือมยักษ์ฟ้าสีครามที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้ลงมือ อยู่ ๆ ก็คำรามก้องขึ้นมา จากนั้นพายุกรรโชกแรงพัดกระหน่ำ พัดเอาทั้งสี่คนล้มคว่ำลงกับพื้น การ์ดส่งตัวในมือยังไม่ทันได้บีบ ก็ถูกพัดปลิวไปพร้อมกัน
"ไม่ดีแล้ว!"
"จบเห่แล้ว!"
หานลี่เซวียนและซูเหลียนเสวี่ยอุทานขึ้นพร้อมกัน
"เกิดอะไรขึ้น ทำไมงูเหลือมยักษ์ฟ้าสีครามจึงลงมือโจมตีพวกเราด้วย" ต้วนอี้กล่าวอย่างฉงน
ขณะที่ทั้งสี่กำลังตื่นตระหนก ลำแสงสีน้ำตาลจากเจียวเงินพิฆาตปฐพีที่ลอยกลางอากาศก็พุ่งเข้าใส่แล้ว
เมื่อเห็นนายมีอันตราย อสูรกายของพวกเขาทั้งสี่ก็ไม่คิดชีวิต ใช้ร่างเนื้อกำบังหน้านายเอาไว้