ทันทีที่ชายวัยกลางคนอ่านรายชื่อจบ ต้วนอี้และคนอื่น ๆ ก็รีบสาวเท้าไปหานักผนึกการ์ดวิญญาณที่สวมเชิ้ตสีเหลืองทางขวามือทันที
พวกเขาทั้งสามเป็นนักเรียนโรงเรียนมัธยมเหยากวงสามอยู่ด้วยกัน เรื่องนี้ต้วนอี้รู้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว จึงไม่ได้รู้สึกประหลาดใจแต่อย่างใด
ส่วนถังอวี้ก็อยู่ในกลุ่มพวกเขาเช่นกัน แม้ต้วนอี้จะรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้คิดมาก
อย่างมากก็คงมีปากเสียงกันบ้าง แต่ไหน ๆ ก็อยู่ในแดนลับ คาดว่าถังอวี้คงไม่กล้าบ้าบิ่นเกินไปนัก
แต่สิ่งที่ทำให้ต้วนอี้ตกใจที่สุดคือม่อหลิงเซวียน
เธอเป็นถึงคุณหนูของกลุ่มฮุยฝู่ เดิมทีคิดว่าเธอคงต้องอยู่กลุ่มเดียวกับนักเรียนโรงเรียนเหยากวงหมายเลขหนึ่งและสองเป็นแน่ แต่ใครจะคิดว่าเธอจะมาอยู่กลุ่มพวกตน?
แล้วไหนว่าทั้งหมดมีสิบสองคน? กลุ่มของพวกตนมีแค่ห้าคน?
นั่นก็หมายความว่าอีกกลุ่มมีมากถึงเจ็ดคน
"เฮ้อ พวกเราฝั่งนี้มีแค่ห้าคน ดูท่าคงลำบากน่าดู" ต้วนอี้บ่นอุบอิบอย่างระอา
"ไม่เป็นไร ขอแค่เราสามคนเกาะกลุ่มกันไว้ก็พอ เรื่องอื่นไม่ต้องไปสนใจมาก" หานลี่เซวียนพูดขึ้นเมื่อได้ยินรายชื่อกลุ่มนี้ ก็ตกใจไม่แพ้กัน
จากนั้นถังอวี้ก็เดินมาหาพวกเขาทั้งสาม ทว่าไม่ได้พูดอะไรเป็นพิเศษ ดูท่าทางเรียบร้อยอย่างไม่น่าเชื่อ
ส่วนม่อหลิงเซวียนในตอนนี้ก็เดินเข้ามาเช่นกัน ยิ้มน้อย ๆ ให้คนทั้งสี่
"คุณหนูม่อ ผมถังอวี้ขอรับปากว่าจะปกป้องคุณอย่างแน่นอน วางใจได้เลย อีกสักครู่ถ้าคุณไปถูกใจอะไรเข้า ผมเป็นคนนำมาให้คุณ"
สาเหตุที่ถังอวี้ไม่วางท่าโอหังเหมือนเมื่อครู่ ก็เพราะต้องการแสดงภาพลักษณ์อ่อนโยนต่อหน้าม่อหลิงเซวียน