ต้วนอี้ไม่ได้สนใจเสียงอุทานด้วยความตกตะลึงพวกนั้นแต่อย่างใด เขาใช้ระบบระบุตำแหน่งเฉพาะที่ขาขวาของหมีพายุคลั่งซึ่งได้รับบาดเจ็บ
จากนั้นก็หยิบหินน้ำแข็งผลึกออกมาจากหีบสามก้อน แล้ววางเรียงตามตำแหน่งที่ระบบระบุไว้
พลังธาตุน้ำแข็งที่อยู่ภายในหินน้ำแข็งผลึกจึงคอยลบล้างไอไฟที่หลงเหลืออยู่ภายในขาขวาของหมีพายุคลั่งอย่างต่อเนื่อง
เมื่อผ่านไปประมาณสิบนาที หินน้ำแข็งผลึกทั้งสามก้อนถูกดูดซับเข้าไปจนหมด อาการบวมที่ขาขวาของหมีพายุคลั่งจึงยุบลงอย่างเห็นได้ชัด
ทว่ามันก็แค่ยุบลงเท่านั้น หาได้หายไปโดยสิ้นเชิงไม่
"ฮ่า ๆ ๆ! ฉันจะบอกให้ ใครกันที่บอกแกว่าใช้หินน้ำแข็งผลึกรักษาขาขวาของหมีพายุคลั่งได้ ช่างน่าขำสิ้นดี ใช้หินน้ำแข็งผลึกไปสามก้อนติดต่อกัน ขาขวาของหมีพายุคลั่งเพิ่งจะยุบบวมลงไปนิดหน่อย หรือว่ายังไม่พอ จะใช้เพิ่มอีก?"
เฉินเต๋อมองดูต้วนอี้รักษาขาขวาของหมีพายุคลั่งพลางหัวเราะเสียงดังออกมาอย่างอดไม่อยู่
ซูไห่ชิวที่อยู่ด้านข้างก็มีสีหน้าหนักใจขึ้นมาเช่นกัน เพราะอย่างไรหินน้ำแข็งผลึกก็ไม่ใช่ของถูก ใช้ไปสามก้อนรวดเดียวแต่อาการยังไม่ดีขึ้น ถึงจะมีเงินมากมายก็อดรู้สึกเจ็บใจไม่ได้
"การรักษายังไม่จบ แกตะโกนส่งเดชไปทำไม" ต้วนอี้ถลึงตาใส่เฉินเต๋อ
จากนั้นจึงรีบส่งจิตสื่อสารไปยังงูพิษวิญญาณน้ำแข็ง ให้ใช้หางฟาดขาขวาของหมีจนแหลกเป็นผุยผง!
หลังจากงูพิษวิญญาณน้ำแข็งได้รับคำสั่งแล้ว มันก็พยักหน้าเล็กน้อย แล้วสายตาก็จ้องตรงไปยังขาขวาของหมีพายุคลั่ง หางงูใหญ่ก็ฟาดลงมาที่ขาขวาของหมีพายุคลั่งอย่างแรงทันที!