"มาแล้ว!"
เวลานี้อาจารย์ใหญ่กำลังยืนอยู่นอกหน้าต่าง ราวกับกำลังครุ่นคิดปัญหาใดอยู่
เมื่อเห็นต้วนอี้เข้ามา ก็หันไปมองทันที
"คลื่นพลังวิญญาณแข็งแกร่งมาก ดูท่าในแดนลับของโรงเรียน เธอคงได้รับวาสนายิ่งใหญ่มา"
อาจารย์ใหญ่พิจารณาต้วนอี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วกล่าวยิ้ม ๆ
"โชคช่วย โชคช่วยเท่านั้นครับ"
ต้วนอี้ไม่ได้หลีกเลี่ยงอันใด เพราะก่อนเข้าสู่แดนลับ ตนเป็นเพียงนักผนึกการ์ดวิญญาณระดับเหล็กดำเท่านั้น
การสามารถเลื่อนขั้นเป็นระดับสัมฤทธิ์ได้ภายในสามวัน ไม่ต้องคิดเลยว่าต้องได้รับวาสนายิ่งใหญ่มาแน่
"หากฉันเดาไม่ผิด ตอนนี้ในกายเธอคงมีอสูรกายคุณภาพระดับเขียวขึ้นไปสองตน"
"อาจารย์ใหญ่หยั่งรู้ประหนึ่งเทพจริง ๆ"
ใบหน้าชราของอาจารย์ใหญ่เผยรอยยิ้มอีกครั้ง ปากพึมพำเบา ๆ ว่า "สมดังคาด การฝึกตนให้ก้าวหน้าพรวดพราวถึงเพียงนี้ ก็ต้องมาจากการป้อนกลับของอสูรกาย"
"ก่อนให้รางวัลเธอ ฉันมีข้อสงสัยอยู่ข้อหนึ่ง" อาจารย์ใหญ่นั่งลงบนเก้าอี้ มองต้วนอี้ด้วยแววตาลึกซึ้ง
"ท่านเชิญถามได้ครับ" ต้วนอี้ตอบกลับอย่างเคารพยิ่ง
เพราะอาจารย์ใหญ่คือนักผนึกการ์ดวิญญาณระดับทอง สำหรับต้วนอี้ในตอนนี้ ถือเป็นผู้ที่มิอาจขัดขืนได้เลย
อีกทั้งต้วนอี้ก็เดาได้แล้วว่าอาจารย์ใหญ่จะถามอะไร
ต้องเกี่ยวกับเรื่องงูพิษวิญญาณน้ำแข็งเป็นแน่
เพราะวิธีการวิวัฒนาการงูวิญญาณน้อยเป็นงูพิษวิญญาณน้ำแข็งนั้น ในโรงเรียนไม่เคยกล่าวถึงเลย