ในฐานะอสูรกายระดับจ้าวแห่งแดนหิมะ ย่อมมีสติปัญญาไม่น้อย
มันรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามนุษย์ตรงหน้านี้แข็งแกร่งยิ่งนัก งูพิษวิญญาณน้ำแข็งตัวนั้นยิ่งน่าสะพรึง หากบุตรของตนได้เป็นอสูรกายของเขา อนาคตจะต้องไร้ขีดจำกัด
หากเลือกอยู่ที่นี่ต่อไป อย่างมากก็แค่แข็งแกร่งเทียบเท่าตน ไร้วันได้ออกจากที่นี่
และเกือบทุกช่วงเวลา ต้องต่อต้านเหล่านักเรียนที่มาท้าทายนานัปการ ต่อให้วานรยักษ์พละมหึมาตอนนี้ยังมีพลังต่อสู้แข็งแกร่ง แต่นานไปก็ต้องแก่ชรา
ถึงตอนนั้นหากบุตรของตนยังไม่เติบใหญ่ ก็จะถูกผู้อื่นนำตัวไปเช่นกัน
ดังนั้นวานรยักษ์พละมหึมาจึงเริ่มใจอ่อน
'แกก็เห็นงูพิษวิญญาณน้ำแข็งของฉันแล้ว ฉันบอกแกตามตรง สองวันก่อน มันยังเป็นแค่อสูรกายคุณภาพระดับขาว แต่ฉันมีความสามารถทำให้มันวิวัฒนาการโดยตรงเป็นอสูรกายคุณภาพระดับน้ำเงิน'
'หากแกเชื่อใจฉัน ฝากมันไว้กับฉัน วันหน้าฉันจะเลี้ยงดูมันให้เป็นอสูรกายเผ่าวานรที่แข็งแกร่งที่สุด!'
ต้วนอี้มองวานรยักษ์พละมหึมาด้วยแววตาแน่วแน่ยิ่ง
เขาไม่ได้โกหก ด้วยวิธีการวิวัฒนาการที่ระบบมอบให้ สามารถทำได้จริง
แม้ตอนนี้จะเลือกฆ่าวานรยักษ์พละมหึมาตัวนี้ บังคับเอาบุตรของมันไปเลยก็ได้
แต่นั่นโหดร้ายเกินไป อย่างไรนี่ก็คือแม่ของมัน เขาทำใจไม่ได้จริง ๆ
ฟังคำพูดของต้วนอี้จบ วานรยักษ์พละมหึมาก็ใจอ่อน ค่อย ๆ เคลื่อนออกจากถ้ำ ปล่อยให้ต้วนอี้เข้าไปข้างใน นำบุตรของมันออกไป
'ขอบคุณมาก หากมีโอกาสภายหน้า ฉันจะกลับมาที่นี่อีก'
ต้วนอี้เห็นวานรยักษ์พละมหึมายอมจำนนแล้ว ก็ถอนหายใจโล่งอกทันที