"อืม ให้เธอแล้ว" ซูเหลียนเสวี่ยพยักหน้า
"งั้นฉันก็ขอรับไว้ด้วยความยินดี ขอบคุณยิ่ง"
ต้วนอี้ไม่ใช่คนมักมากในพิธีการ มีใครมอบสิ่งดี ๆ ให้ก็ไม่ปฏิเสธ รีบรับแหวนมิติมาสวมทันที
จากนั้น แหวนมิติในมือของซูเหลียนเสวี่ยก็เปล่งประกายเล็กน้อย ถุงใหญ่บรรจุแก่นอสูรคุณภาพระดับขาวปรากฏตรงหน้าต้วนอี้
"ฉันไปล่ะ เธอระวังตัวด้วย"
ซูเหลียนเสวี่ยกล่าวจบ ก็หยิบการ์ดส่งตัวออกมาจากอกเตรียมบีบให้แตก
"จริงสิ ขอให้เจ้าตอบรับคำขอข้อหนึ่งได้หรือไม่" ก่อนจากไป ซูเหลียนเสวี่ยพลันนึกอะไรขึ้นได้
"ไม่มีปัญหา ตราบเท่าที่ฉันทำได้" ต้วนอี้พยักหน้า
"พ่อของฉันมีอสูรกายตัวหนึ่ง บาดเจ็บมานานหลายปี น่าเสียดายที่ยังไม่หายดี หากเธอยินดี สักวันจะไปช่วยดูให้ฉันได้หรือไม่" ซูเหลียนเสวี่ยเอ่ยถาม
"ได้เลย รอฉันออกจากแดนลับของโรงเรียนแล้ว จะไปหาเธอ"
เรื่องรักษาอสูรกายเช่นนี้ สำหรับต้วนอี้ในตอนนี้ นับว่าง่ายดายยิ่งนัก
เมื่อเห็นต้วนอี้ตอบรับ ซูเหลียนเสวี่ยก็ยิ้มน้อย ๆ จากนั้นไม่รีรอ บีบการ์ดส่งตัวแตกทันที
แสงสว่างวาบขึ้น ซูเหลียนเสวี่ยก็หายไป
"ในที่สุดก็พัฒเธอูน้อยจื้อหุนได้แล้ว!"
หลังจากซูเหลียนเสวี่ยจากไป ต้วนอี้ก็เริ่มตื่นเต้นขึ้นมาทันที เมื่อสวมแหวนมิติเรียบร้อย เขาก็นำวัตถุดิบทั้งหมดที่ได้มาเพื่อพัฒเธอูน้อยจื้อหุนออกมาวางตรงหน้า
หินน้ำแข็งผลึก 1 ก้อน, ผลึกหิมะ 13 ชิ้น, และแก่นอสูรคุณภาพระดับขาวอีกหนึ่งถุงใหญ่ เมื่อรวมกับที่ได้มาก่อนหน้านี้ก็นับแล้วเกือบ 120 ชิ้น
ต้วนอี้นับตรวจดูแล้วก็เก็บวัตถุดิบส่วนเกินกลับเข้าแหวนมิติ จากนั้นจึงเรียกแผงคุณสมบัติของระบบออกมา