"ทำไมจู่ๆ ความยากของสอบคัดเลือกเข้ามหาวิทยาลัยถึงเพิ่มขึ้นล่ะ!"
"ด้วยเหตุผลอะไรกัน!"
"เดิมทีฉันวางแผนจะเข้ามหาวิทยาลัยนักผนึกการ์ดวิญญาณระดับสาม ตอนนี้สิ หมดหวังแล้วมั้ง"
"เฮ้อ ช่างเถอะ ช่างเถอะ ฉันกลับบ้านให้พ่อหาองค์กรให้สักที่เถอะ"
นักเรียนบางคนที่คิดว่าตนไร้ความสามารถ ณ บัดนี้ต่างทอดถอนใจเฮือกใหญ่ สีหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
ส่วนต้วนอี้กลับไม่ได้ประหลาดใจมากนัก เพราะก่อนหน้านี้เขาได้ทราบข่าววงในของการสอบจากท่านประธานมั่วมาบ้างแล้ว แค่บททดสอบการเอาตัวรอดนั่นแหละ ก็ทำให้นักเรียน ม.6 หลายคนอกสั่นขวัญแขวนได้แล้ว
เพราะรอยแยกแห่งมิติระดับ C ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ มันมีอันตรายถึงชีวิตได้จริงๆ
แต่ต้วนอี้เองก็สงสัยอยู่บ้าง การสอบครั้งนี้เดิมก็ยากอยู่แล้ว ยังจะให้ยากขึ้นอีก มันจะกลายเป็นเช่นไรกันแน่ แล้วเหตุใดจู่ๆ จึงเพิ่มความยากของการสอบ?
"รุ่นพี่ฉินเซิ่ง ช่วยอธิบายโดยละเอียดหน่อยได้หรือไม่ ว่าทำไมถึงต้องเพิ่มความยากของการสอบกะทันหัน?"
หานลี่เซวียนยกมือพลันตะโกนถาม
"เอ่อ..."
เดิมทีฉินเซิ่งไม่อยากตอบคำถามนี้ แต่เห็นว่าเป็นหานลี่เซวียนยกมือถาม เขาจึงเตรียมจะเผยข้อมูลออกมาบ้าง
"ฉันไม่ทราบว่าพวกเธอเคยติดตามข่าวสารบ้างหรือไม่?"
"หลายปีมานี้รอยแยกแห่งมิติปรากฏขึ้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ อสูรกายที่หลุดลอดออกมาก็แข็งแกร่งขึ้นทุกที มนุษยชาติเราสูญเสียหนักหนา แม้เมืองเหยากวงจะดูสงบ ร่มเย็น ไร้ภัยคุกคาม แต่พวกเธอต้องรู้ไว้ว่า มีผู้อื่นแบกรับภาระแทนพวกเธออยู่เบื้องหน้า"