เมื่อเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับกลุ่มนี้ คุณลุงเสื้อเชิ้ตสีเหลืองที่อยู่ไม่ไกลก็ไม่อาจนิ่งเฉยต่อไปได้
เขารีบเดินเข้าไป พร้อมกับเรียกให้ทุกคนมารวมตัวกัน
"ลุงหวัง ขอโทษด้วย ฉันอยู่ในกลุ่มนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว ฉันขอออกจากกลุ่ม" ม่อหลิงเซวียนกล่าวอย่างเรียบเฉย ไม่มีสีหน้าใด ๆ
เดิมทีม่อหลิงเซวียนก็ตั้งใจว่าจะลงมือตามลำพังอยู่แล้ว แต่น่าเสียดายที่พ่อไม่ยินยอมเด็ดขาด จำเป็นต้องรวมตัวกันเป็นกลุ่ม บอกว่าจะมีคนคอยดูแลให้
แต่ตอนนี้ดูท่ากลุ่มนี้ไม่มีความจำเป็นต้องคงอยู่อีกแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการต้องอยู่กับถังอวี้ต่อไป ม่อหลิงเซวียนคิดแล้วก็รู้สึกรำคาญยิ่งนัก
สิ่งเดียวที่เธอสนใจมาโดยตลอดคืออยากรู้ถึงพลังที่แท้จริงของต้วนอี้ จากศึกประมือกับอินทรีอัคคีทมิฬเมื่อครู่ ม่อหลิงเซวียนก็ล่วงรู้แล้วว่า ต้วนอี้ที่อยู่ตรงหน้าแข็งแกร่งยิ่งนัก งูพิษวิญญาณน้ำแข็งตนนั้นก็ไม่ใช่สิ่งที่กระต่ายพลังเวทในตอนนี้จะเอาชนะได้
ที่เขาสังหารอสูรเกราะเงินได้ในพริบตา ล้วนอาศัยพลังความสามารถล้วน ๆ
เมื่อรู้ทั้งหมดนี้แล้ว ม่อหลิงเซวียนก็ไม่คิดจะอยู่ต่อในกลุ่มอีก สู้ออกไปตามลำพังเสียดีกว่า ไปหาประลองกับอสูรกายตนอื่น เพื่อยกระดับพลังของตนเองและกระต่ายพลังเวท
เช่นนี้ก็ไม่ต้องเผชิญหน้ากับการโต้เถียงเหล่านี้อีก
"คุณหนู แดนลับนี้อันตรายเกินไป และตอนนี้ก็เป็นเวลากลางคืน การทำตามลำพังจะเกิดเรื่องได้ง่าย ๆ "